Atlant
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Atlant (gigant, telamon, herkulant, gr. átlas, átlantos) – postać mężczyzny podtrzymującego głową, barkami lub rękami element architektoniczny (np. belkowanie, strop, balkon itp.), podpora zastępująca filar, kolumnę.
Atlant znany był już w architekturze starożytnej, a rozpowszechniony został w portalach baroku. Geneza wiąże się z mitycznym Atlasem, który dźwigał sklepienie nieba.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 10, 11. ISBN 83-85001-89-1.