Atlas (księżyc)
| Atlas | |
 Południowy biegun Atlasa, zdjęcie z sondy Cassini |
|
| Planeta | Saturn |
| Odkrył | R. Terrile |
| Data odkrycia | październik 1980 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1980 S 28 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 137 774[1] km |
| Mimośród | 0,0011[1] |
| Okres obiegu | 0,602[1] d |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a | 0,003[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 236,422[1]° |
| Argument perycentrum | 210,851[1]° |
| Anomalia średnia | 283,282[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 46 × 38 × 19 km |
| Powierzchnia | ~3 700 km2 |
| Objętość | ~15 000 km3 |
| Masa | (6,6 ± 0,6) × 1015 kg |
| Średnia gęstość | (0,44 ± 0,11) g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | ~8,3 × 10-4 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | ~6,2 m/s |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 0,4 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
18,5 m |
| Temperatura powierzchni | ~81 K |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Atlas (Saturn XV) - mały, wewnętrzny księżyc Saturna, odkryty przez Richarda Terrile w 1980 r. dzięki zdjęciom z sondy Voyager 1. Jego nazwa pochodzi od imienia Tytana Atlasa z mitologii greckiej, który trzymał niebo ponad Ziemią.
Wysokiej jakości zdjęcia Atlasa zrobione w czerwcu 2005 r. przez sondę Cassini ukazały księżyc w kształcie spodka, z wysokim grzbietem pokrywającym okolice równika. Prawdopodobnie powstał on w wyniku osiadania na księżycu materiału napotkanego w ruchu orbitalnym. Co ciekawe, grzbiet ma wystarczająco dużą wysokość, żeby sięgać do powierzchni Roche'a Atlasa. Oznacza to, że więcej materiału nie może już trwale osiąść na równiku księżyca, bowiem siła odśrodkowa przekracza tu słabe przyciąganie satelity.
Z Atlasem orbitę dzieli słabo widoczny pierścień, odkryty w 2004 roku.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Saturna zestawienie podstawowych danych
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
