Atomic Rooster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Atomic Rooster
Rok założenia Czerwiec 1969
Rok rozwiązania 1983
Pochodzenie Flag of England (bordered).svg Anglia
Gatunek rock progresywny
Aktywność 1969-1975; 1980-1983
Powiązania Crazy World of Arthur Brown; Emerson, Lake and Palmer;
Ostatni skład
Vincent Crane; Paul Hammond; Bernie Torme

Atomic Rooster – brytyjska progresywna grupa działająca w latach 1969-1984. Liderem zespołu był Vincent Crane.

Historia grupy[edytuj | edytuj kod]

Idea zespołu powstała wśród muzyków akompaniujących Arthurowi Brownowi. Organista Vincent Crane i perkusista Carl Palmer postanowili wspólnie założyć nowy zespół. Trio powstało w czerwcu 1969 r. pod nazwą Atomic Rooster w składzie Vincent Crane (instrumenty klawiszowe, głównie organy), Nick Graham (gitara basowa, gitara, flet, wokal) i Carl Palmer (perkusja).

Jeszcze tego samego roku w listopadzie odszedł do grupy Skin Alley multiinstrumentalista Nick Graham. Został zastąpiony przez gitarzystę i wokalistę Johna (Du)Canna, który grał uprzednio w takich grupach jak The Attack i Andromeda. W tym składzie zespół nagrał album Atomic Roooster.

W czerwcu 1970 r. odszedł Carl Parlmer, który wraz z klawiszowcem Keithem Emersonem i wokalistą, gitarzystą i gitarzystą basowym Gregiem Lake'em współzałożył nowe wirtuozowskie trio Emerson, Lake and Palmer.

W grupie został zastąpiony przez Ricka Parnella, syna lidera orkiestr Jacka Parnella, jednak w dwa miesiące później na jego miejsce wszedł Paul Hammond. Ten skład nagrał album Death Walks Behind You, który docierając do 12 miejsca na liście najpopularniejszych albumów, został największym sukcesem grupy.

W czerwcu 1971 r. zespół stał się kwartetem, gdy został uzupełniony enigmatycznym wokalistą Pete'em Frenchem. Kwartet ten wydał trzeci album In Hearing of.... Tuż przed jego ukazaniem się na rynku odeszli gitarzysta John Cann i Paul Hammond do kwartetu Daemon. Później jako trio występowali pod nazwą 'Bullet i Hard Staff. Gdy po ciężkim wypadku samochodowym grupa ta się rozpadła – John Cann przeszedł do Thin Lizzy.

Crane przyjął nowych muzyków: gitarzystę Steve'a Boltona i ponownie perkusistę Ricka Parnella. Przez krótko grał w zespole basista Bill Smith.

Gdy w grudniu 1971 r. odszedł od Atomic Rooster Pete French (do grupy Cactus), na jego miejsce wszedł jeden z najlepszych brytyjskich wokalistów – Chris Farlowe. Był on uprzednio wokalistą słynnej jazzrockowej grupy Colosseum. Kwartet ten wydał album Made in England.

W grudniu 1972 r. odszedł gitarzysta Steve Bolton i został zastąpiony przez Johnny'ego Mandalę z zespołu Babylon. Atomic Rooster rozwiązali się w 1975 r. po wydaniu albumu Nice 'n' Greasy. Johnny Mandala już jako John Goodsall założył słynny zespół Brand X.

Vincent Crane zajął się tworzeniem muzyki dla radia i teatru. Brał udział w muzycznych programach dla dzieci. Był także dyrektorem muzycznym programu Rain Dog Stomu Yamashta's Red Buddha Theatre Company. Reaktywował także jazzowo-poetyckie występy z Paulem A. Greenem. W 1978 r. ponownie nawiązał współpracę z Arthurem Brownem.

W 1980 r. nastąpiła reaktywacja Atomic Rooster; gitarzystą ponownie był John Cann a nowym perkusistą Preston Heyman.

Po jego odejściu w 1981 r. na bębnach grał Ginger Baker, zastąpiony później ponownie przez Paula Hammonda.

W 1983 r. gitarzystą w zespole został Bernie Torme. Od czasu do czasu na gitarze grał David Gilmour (Pink Floyd). Niektóre źródła podają, że od czerwca 1983 r. w grupie występowali jeszcze Jean Crane jako wokalistka i John Field na instrumentach perkusyjnych. Był to już jednak koniec istnienia zespołu.

Vincent Crane od 1984 do 1987 r. grał jeszcze w grupie Dexys Midnight Runners.

Koda[edytuj | edytuj kod]

  • Vincent Crane popełnił samobójstwo 14 lutego 1989 r. Przez całe swoje życie walczył z ciężką depresją.
  • Paul Hammond popełnił samobójstwo w 1992 r. z powodu nałogowej narkomanii.
  • John Du Cann zmarł 21 września 2011 r. na atak serca[1].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe i składankowe[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • Friday the 13th/Banstead (1970)
  • Tomorrow Night/Play the Game (1971) (11 WB)
  • Devil's Answer/The Rock (1971) (4 WB)
  • Stand by Me/Never To Lose (1972)
  • Save Me/Close Your Eyes (1972)
  • Tell Your Story, Sing Your Song (jako Vincent Crane's Atomic Rooster, 1974)
  • Do You Know Who's Looking For You?/Throw Your Life Away (1980)
  • Do You Know Who's Looking For You? (Extended)/Throw Your Life Away (Maxi, 1980)
  • Play It Again/Start To Live (1981)
  • Play It Again/Start To Live/Devil's Answer (Live) (Maxi, 1981)
  • End Of The Day/Living Underground (1982)
  • End Of The Day Living Underground/Tomorrow Night (nowa wersja) (Maxi, 1982)
  • Land Of Freedom/Carnival (1983)
  • Land of Freedom (extended version)/Carnival (Maxi, 1983)

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • Masters from the Vaults: Atomic Rooster )
  • Definitive Collection

Przypisy

  1. Zmarł John Du Cann - gitarzysta Atomic Rooster. www.magazyngitarzysta.pl, 2011-09-26. [dostęp 2012-06-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]