Atomowa Kwatera Dowodzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brama do kompleksu 7215
Zamaskowane wejście do obiektu nr 1
Obiekt nr 2 i wejście do obiektu nr 3
Dach obiektu numer 3

Atomowa Kwatera Dowodzenia to opuszczony obiekt wojskowy, zlokalizowany w Puszczy Kampinoskiej na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego w Laskach w rejonie Dąbrowy Leśnej, w sąsiedztwie wydmy Łuże. Obiekt ten, niedokończony, służyć miał jako stanowisko dowodzenia na wypadek wojny atomowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

12 kwietnia 1962 roku resort leśnictwa przekazał wojsku 1 ha gruntu na cele obronne i dodatkowo 10 ha na cele ochrony tajemnicy tajnej strefy. Obiekt ten został opisany w protokole przekazania Kampinoskiemu Parkowi Narodowemu jako: "Kompleks numer 7215 o powierzchni jednego hektara, posiadający trzy obiekty budowlane o łącznej kubaturze 18,5 tysiąca metrów sześciennych i powierzchni użytkowej 3800 metrów kwadratowych". Przed budową obiektu wykonano w wydmie wielki wykop w kształcie leja, a po wybudowaniu obiektów planowano wykopanym piachem przykryć podziemne zabudowania.

Budowę rozpoczęto w latach 60. XX wieku i prace prowadzono do lat 80. - ostatni prawdopodobnie był budowany obiekt nie przykryty piachem, czyli wielka podziemna hala. Prace zostały wstrzymane m.in. na skutek wykorzystywania satelitów wywiadowczych. W trakcie budowy mieli przebywać tu z wizytacją gen. Wojciech Jaruzelski i marszałek Wiktor Kulikow. Po przekazaniu kompleksu Parkowi Narodowemu w 2004 roku, praktycznie kompletnie wyposażony obiekt, wobec braku nadzoru, jest sukcesywnie rozkradany (na początek rozkradziono kable energetyczne, telefoniczne, głowice silników Diesla i inne).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kompleks numer 7215 w Dąbrowie Leśnej składa się z 3 obiektów budowlanych, połączonych podziemnym korytarzem:

  • Nr 1 - trzykondygnacyjny, podziemny schron dowodzenia, zamaskowany na powierzchni stacją meteo na garażach, o powierzchni około 600 m²,
  • Nr 2 - dwukondygnacyjny, podpiwniczony budynek, na powierzchni przypominający budynek szkoły "tysiąclatki", tzw. koszary,
  • Nr 3 - podziemna hala-schron o powierzchni około 2000 m².

Obiekt nr 1 jest schronem odpornym na ładunki nuklearne[potrzebne źródło], zaopatrzonym we własne agregaty prądotwórcze (2 silniki PZL-Wola DSRG z 1962 roku). Oprócz tego posiadał niezależną hydrofornię, wygłuszoną salę taktyczną (poziom -2), pompy (poziom -3), warsztaty i inne. Obiekt nr 2 posiada w podziemiu pompy i hydrofory i połączony jest korytarzami z sąsiednimi obiektami. Obiekt nr 3 to wielka podziemna hala, nigdy nie ukończona (nad dachem hali sterczą wysoko kominy wentylacyjne, a dach nie jest przykryty piachem). Wszystkie podziemne obiekty zaopatrzone były w śluzy.

Do obiektu dochodzi wewnętrzna droga KPN - nie prowadzi tam żaden szlak turystyczny, a droga została zagrodzona, żeby utrudnić szabrowanie kompleksu przez zbieraczy złomu. Jednak na skutek braku chętnych do jego zagospodarowania i kompletnego braku nadzoru, rozkradany obiekt niszczeje. Podobny, lecz zagospodarowany kompleks znajduje się w byłym NRD w Prenden.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Na mapach: 52°19′14″N 20°51′50″E/52,320556 20,863889