Atrament
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Atrament (łac. atramentum) – barwny roztwór wykorzystywany w przyborach pisarskich (np. długopisach, flamastrach, markerach, pisakach, wiecznych piórach). W zależności od rodzaju przyrządu oraz producenta skład atramentu może się różnić, jednak na ogół składa się on z kilku podstawowych składników:
- rozpuszczalnika (którym jest woda lub etanol);
- barwników determinujących kolor atramentu (np. nigrozyny, czerń atramentowa, błękit anilinowy, eozyna, zieleń atramentowa, fiolet metylowy, żółcień anilinowa);
- konserwantu (zazwyczaj jest nim fenol lub kwas salicylowy);
- substancji zapewniającej odpowiednią lepkość roztworu (dekstryny, gliceryna, guma arabska).
Najbardziej popularny czarny atrament zawiera ponadto wyciąg z garbników (taniny i kwasu galusowego) oraz siarczan(VI) żelaza(II) (czernienie atramentu na papierze jest spowodowane procesem utleniania jonów żelaza: Fe2+ → Fe3+).
Atrament znajdujący się we wkładzie do długopisu zawiera dodatkowo:
- oleinę — mieszaninę kwasów tłuszczowych (głównie oleinowego, palmitynowego oraz stearynowego) lub rozpuszczalniki organiczne;
- substancje zabezpieczające przed wyschnięciem (np. gliceryna).
[edytuj] Bibliografia
- Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004. ISBN 8371832400.
[edytuj] Zobacz też
