Attila Végh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Attila Vegh)
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Attila Végh
Pseudonim Pumukli
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1985
Dunajská Streda
Obywatelstwo  Słowacja
Wzrost 188 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki kenpō, zapasy, boks tajski
Klub American Top Team
Zwycięstwa 29
Przez nokauty 10
Przez poddania 11
Przez decyzje 8
Porażki 6
Remisy 2

Attila Végh (ur. 9 sierpnia 1985 w Dunajskiej Stredzie) – słowacki zawodnik mieszanych sztuk walki pochodzenia węgierskiego. Czternastokrotny mistrz Węgier w kenpō karate oraz Mistrz Europy i Mistrz Świata z 2006 roku. Zwycięzca turnieju Bellator MMA wagi półciężkiej z 2012 roku oraz były mistrz tejże organizacji.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Végh urodził się w Dunajskiej Stredzie na Słowacji. Jego rodzice pochodzili z mniejszości węgierskiej, która licznie zamieszkuje południowo-zachodnią Słowację. Mając 5 lat zaczął trenować zapasy w stylu klasycznym i przez następne 9 lat poświęcił się tej dyscyplinie, ale nie osiągnął żadnych większych sukcesów. W wieku 15 lat zainteresował się jedną z odmian karate - kenpō i rozpoczął treningi. Przez całą karierę, która trwała prawie 7 lat, zdobył czternaście razy mistrzostwo Węgier oraz był wielokrotnym medalistą wielu zawodów kenpō w Europie. W 2006 roku został mistrzem Europy w kenpō w kat. do 93 kg[1] oraz mistrzem świata w tej samej kategorii wagowej[2].

Kariera MMA[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery w kenpō postanowił spróbować sił w MMA. Mając doświadczenie z zapasów oraz kenpō które często są stylami źródłowymi zawodników MMA w 2008 roku rozpocząć intensywne treningi mieszanych sztuk walki. Jeszcze w tym samym roku 23 marca zadebiutował w MMA pokonując Mateja Turcana przez poddanie. Trzy miesiące później doszło do pojedynku z chcącym się zrewanżować Turcanem. I tym razem górą był Vegh - ponownie pokonał Turcana przed czasem. Do końca roku stoczył jeszcze trzy zwycięskie pojedynki. Rok 2009 to kolejne zwycięstwa Vegha. Na lokalnych galach na Węgrzech, Słowacji i Czechach zwyciężał swoich rywali głównie przed czasem. 30 kwietnia pokonał Polaka - Sebastiana Hercunia. Po tej walce zainteresowała się nim Polska organizacja - KSW i podpisała z nim kontrakt.

Lata 2009-2010 (KSW)[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy pojedynek w KSW stoczył 15 maja 2009 roku na gali KSW XI przeciwko Łukaszowi Jurkowskiemu - utytułowanemu zawodnikowi taekwondo oraz tryumfatorowi pierwszego turnieju KSW. Po 2.rundowym pojedynku sędziowie jednomyślnie punktowali zwycięstwo Polaka. Porażka z Jurkowskim była pierwszą w dotychczasowej karierze Vegha oraz przerwała pasmo 9 zwycięstw z rzędu. Trzy miesiące po walce w Polsce zwyciężył przed czasem na gali It's Showtime. Do końca roku pokonywał m.in. Czeczena mieszkającego na stałe w Polsce Asłambieka Saidowa.

28 listopada przegrał z doświadczonym Finem Tonim Valtonenem na fińskiej gali Shooto Finland. Jeszcze w tym samym roku w grudniu pokonał Igora Henca w pojedynku o pas mistrzowski węgierskiej organizacji Total Fight Championships.

2010 rok również udanie rozpoczął - najpierw 13 lutego zdobył pas mistrza Europy organizacji WFFA (World Free Fight Association) pokonując Serba Aleksandra Radosawljewicza na punkty, a 26 marca znokautował Borisa Tonkowicia i zdobył kolejne mistrzostwo - tym razem Słowackiej organizacji Styx[3]. Po tych sukcesach właściciele KSW włączyli Słowaka do turnieju wagi półciężkiej który miał się odbyć na początku maja.

7 maja 2010 roku wystartował w turnieju na KSW XIII. W ćwierćfinale pokonał przez TKO Łukasza Skibskiego. W półfinale spotkał się z Hiszpanem Danielem Taberą walczącym wcześniej m.in. na galach M-1 Global. Vegh uległ przed czasem, poddając się wskutek założonej dźwigni na kolano.

Po przegranej z Taberą, 22 maja zremisował z przyszłym zawodnikiem Strikeforce Rosjaninem Adłanem Amagowem, a 7 dni później pokonał przez TKO mającego epizod w japońskiej organizacji PRIDE Litwina Egidijusa Valaviciusa. Koniec roku zakończył porażką przed czasem z Duńczykiem Simonem Carlsenem na gali Heroes Gate 2 w Pradze.

Rok 2011[edytuj | edytuj kod]

Nowy rok rozpoczął od remisu z wysoko notowanym Holendrem Hansem Stringerem, następne walki już wygrywał - głównie przed czasem m.in. z perspektywicznym Finem Marcusem Vanttinenem oraz Niemcem Jonasem Billsteinem. Po serii czterech zwycięstw z rzędu związał się z czołową amerykańską organizacją Bellator MMA.

Bellator Fighting Championships[edytuj | edytuj kod]

W swoim debiucie 20 kwietnia 2012 roku na gali Bellator 66 pokonał przez niejednogłośną decyzję sędziów Amerykanina Dana Spohna. Zwycięstwo to dało mu szanse na wystartowanie w turnieju wagi półciężkiej który rozpoczął się 22 czerwca (Bellator 71). Ostatecznie Vegh zwyciężył w turnieju pokonując m.in. Emanuela Newtona i Travisa Wiuffa oraz otrzymując czek o wartości 100 tys USD i prawo walki o mistrzostwo Bellatora w wadze półciężkiej. 28 lutego 2013 w pojedynku o pas zmierzył się z ówczesnym mistrzem Francuzem Christianem M'Pumbu którego pokonał na punkty po 5. rundowym starciu tym samym zdobywając pas. Mistrzostwo stracił już w pierwszej obronie 21 marca 2014 na rzecz byłego rywala Emanuela Newtona który niejednogłośną decyzją sędziów odebrał pas Słowakowi. 25 sierpnia 2014 po niespełna jednej porażce został zwolniony z Bellatora.

Powrót do KSW[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2015 związał się ponownie z Konfrontacją Sztuk Walki. W swoim piątym występie dla Polskiej organizacji 23 maja 2015 zmierzył się o pas mistrzowski w wadze półciężkiej z Chorwatem Goranem Reljiciem ostatecznie ulegając mu niejednogłośnie na punkty.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Kenpō karate:

  • Mistrz Świata w kat. do 93 kg (2006)
  • Mistrz Europy w kat. do 93 kg (2006)
  • 14-krotny mistrz Węgier

Mieszane sztuki walki:

  • Mistrz organizacji Bellator MMA w wadze do 93 kg (2013-2014)
  • Tryumfator turnieju Bellator MMA w wadze do 93 kg (2012)
  • Półfinalista turnieju KSW w kat. do 93 kg (2010)
  • Mistrz organizacji Styx (2010)
  • Mistrz Europy organizacji World Free Fight Association (2010)
  • Mistrz organizacji Total Fight Championships (2009)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. European Kempo Championships: wyniki (ang.). kempoikf.com.
  2. Roman Lukáč: Attila Végh: Soupeře nikdy nepodceňuju! (cz.). extraround.cz, 22.06.2011. [dostęp 22.06.2011].
  3. Weekendowy przegląd ringów/klatek (pol.). mmarocks.pl, 31.03.2010.