Attilio Ariosti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Attilio Ariosti (ur. 5 listopada 1666 w Bolonii, zm. ok. 1729) – kompozytor włoski. Komponował głównie opery, a także oratoria i muzykę instrumentalną. Nieznana jest data ani miejsce śmierci kompozytora. Według różnych źródeł było to w 1729, 1730 lub 1740.

Attilio Ariosti

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ariosti pobierał lekcje gry na organach i skrzypcach. W roku 1689 Minoryci przyjęli go do swego zakonu, W roku 1692 uzyskał pierwszy stopień zakonny (Diakon) i został organistą w kościele S. Maria dei Servi (Bolonia). Poprzez komponowanie oratorów miał pierwszy kontakt z muzyka sceniczną.

Jego pierwsza opera została wystawiona w roku 1697 (Wenecja). Od 1697 do 1703 był kompozytorem dworskim (Berlin), gdzie powstały dalsze opery. Między 1703 a 1709 służył cesarzowi Józefowi I Habsburgowi, który zanim został cesarzem był generalnym agentem Austrii we Włoszech.

Po roku 1715 przeszły sukcesy wystawień jego oper w Paryżu i Londynie, gdzie w końcu przyćmił go Georg Friedrich Händel. W roku 1719 pracował z Händlem nad nowym rodzajem kantat dla Royal Academy of Music (Londyn). Ariosti przybliżył londyńskim kompozytorom nowy instrument – Viola d'amore.

Ostatnie lata życia spędził w Bolonii.

Attilio Ariosti

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Ariosti napisał około 25 oper w stylu, w jakim komponowali Jean-Baptiste Lully i Alessandro Scarlatti.

  • Balet
    • La Festa del Hymeneo, Libretto - Ortensio Mauro (Berlin 1700)
  • Muzyka instrumentalna
    • Divertimenti da Camera für Violine Und Violincello (wydane w Bolonii w 1695)
    • 57 parti per Viola d'amore, pod tytułem Receuil de pièces pour la Viole d'Amour znane dzięki odpisowi jeki sporządził szwedzki kompozytor barokowy Johan Helmich Roman, który przebywał w Londynie od 1716 do 1721. Odpis znajduje się W Szwedzkiej Bibliotece Królewskiej (Sztokholm).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]