Attilio Lombardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Attilio Lombardo
Attilio Lombardo.JPG
Imię i nazwisko Attilio Lombardo
Data i miejsce
urodzenia
6 stycznia 1966
Santa Maria la Fossa, Włochy 
Pozycja skrzydłowy
Wzrost 175 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1983–1985
1985–1989
1989–1995
1995–1997
1997–1999
1999–2001
2001–2002
Pergocrema
US Cremonese
Sampdoria Genua
Juventus
Crystal Palace
Lazio Rzym
Sampdoria Genua
38 (9)
141 (17)
201 (34)
35 (2)
49 (8)
33 (2)
34 (1)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1990-1997  Włochy 17 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998
2002–2006
2006–2007
2008
2008–2009
2009
2012-2013
2013-
Crystal Palace
Sampdoria Genua (dr. młodzieżowa)
FC Chiasso
Castelnuovo
AC Legnano
Spezia Calcio
Manchester City (rezerwy)
Galatasaray SK (asystent)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 września 2008.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13 września 2008.

Attilio Lombardo (ur. 6 stycznia 1966 w Santa Maria la Fossa), były piłkarz włoski grający na pozycji prawoskrzydłowego. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 72 kg. Obecnie asystent Roberto Manciniego w tureckim Galatasaray SK.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Lombardo rozpoczął w klubie US Pergocrema 1932 z miasta Cremona. W 1983 roku w wieku 17 lat zadebiutował w jego barwach w Serie C2 i na tym szczeblu rozgrywek występował przez dwa lata. W 1985 roku przeszedł do innego klubu z Cremony, US Cremonese i tym samym awansował na szczebel Serie B. W koszulce Cremonese występował przez cztery lata i był podstawowym zawodnikiem tego klubu. W sezonie 1988/1989 awansował z Cremonese do Serie A dzięki wygraniu po serii rzutów karnych z Regginą Calcio.

Latem Lombardo odszedł jednak z zespołu i został piłkarzem drużyny Sampdoria Genua, prowadzonej wówczas przez serbskiego trenera, Vujadina Boškova. W Serie A zadebiutował 27 sierpnia 1989 w wygranym 2:0 wyjazdowym spotkaniu z Lazio Rzym i już od czasu debiutu był członkiem wyjściowej jedenastki Sampdorii. 26 listopada w meczu z FC Bologna (3:0) zdobył pierwszą bramkę we włoskiej ekstraklasie. Grając w Sampdorii z takimi zawodnikami jak Gianluca Pagliuca, Gianluca Vialli, Roberto Mancini czy Pietro Vierchowod swój pierwszy sukces osiągnął już w 1990 roku, gdy dotarł do finału Pucharu Zdobywców Pucharów. W nim Attilio wystąpił od 53 minuty i miał udział w zwycięstwie 2:0 po dogrywce z belgijskim Anderlechtem. W 1991 roku sięgnął z Sampdorią po Puchar Włoch i Superpuchar Włoch, ale także po pierwsze w historii klubu mistrzostwo kraju. W 1992 roku Lombardo wystąpił w finale Pucharu Mistrzów, ale w nim lepsza okazała się FC Barcelona, która wygrała z włoskim klubem 1:0. Kolejny i ostatni sukces z Sampdorią Włoch osiągnął w 1994 roku, gdy zdobył swój drugi włoski puchar.

Latem 1995 roku Lombardo zmienił barwy klubowe i odszedł do Juventusu, ówczesnego mistrza Włoch. Okres pobytu w Turynie nie był jednak udany i z powodu kontuzji rozegrał przez dwa lata tylko 35 spotkań w Serie A. W 1996 roku zdołał jednak wygrać Ligę Mistrzów (nie grał w wygranym po rzutach karnych finale z Ajaksem Amsterdam), a także Puchar Interkontynentalny oraz Superpuchar Europy.

9 sierpnia 1997 roku Attilio podpisał kontrakt z angielskim Crystal Palace, które zapłaciło za niego 1,6 miliona funtów. W Premiership po raz pierwszy wystąpił 9 sierpnia w meczu z Evertonem, wygranym przez londyńczyków 2:1 i zdobył w nim gola. W całym sezonie strzelił 5 bramek, ale Crystal Palace spadło do Division One. W 1998 roku gdy zwolniony został menedżer Steve Coppell Lombardo na kilka kolejek objął jego funkcję i sprawował wraz z pomagającym mu Szwedem Tomasem Brolinem. W Crystal Palace grał do końca 1998 roku.

W styczniu 1999 roku Lombardo wrócił do Włoch i został zawodnikiem Lazio Rzym. Suma transferu wyniosła pół miliona funtów. W Lazio pełnił zazwyczaj rolę rezerwowego, ale przez trzy lata wywalczył cztery trofea: Puchar Zdobywców Pucharów i Superpuchar Europy w 1999 roku oraz mistrzostwo Włoch i Superpuchar Włoch w 2000 roku. W 2001 roku ponownie został piłkarzem Sampdorii i przez półtora roku występował w jej barwach w rozgrywkach Serie B. W 2002 roku zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1985/86 US Cremonese Włochy  Serie A 31 4
1986/87 US Cremonese Włochy  Serie A 36 3
1987/88 US Cremonese Włochy  Serie A 37 5
1988/89 US Cremonese Włochy  Serie A 37 5
1989/90 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 34 7
1990/91 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 32 3
1991/92 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 34 4
1992/93 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 34 6
1993/94 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 34 8
1994/95 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 33 6
1995/96 Juventus Włochy  Serie A 13 2
1996/97 Juventus Włochy  Serie A 22 0
1997/98 Crystal Palace Anglia  Premiership 24 5
1998/99 Crystal Palace Anglia  Division One 19 3
1998/99 Lazio Rzym Włochy  Serie A 14 1
1999/00 Lazio Rzym Włochy  Serie A 10 1
2000/01 Lazio Rzym Włochy  Serie A 9 0
2000/01 Sampdoria Genua Włochy  Serie B 17 1
2001/02 Sampdoria Genua Włochy  Serie B 18 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Włoch Lombardo zadebiutował 22 grudnia 1990 roku w wygranym 4:0 meczu eliminacji do Euro 92 z Cyprem. W 48. minucie meczu zdobył gola na 3:0 dla "Squadra Azzurra". W reprezentacji grał do 1997 (ostatni mecz we wrześniu w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Gruzji), ale nie zaliczył żadnego z turniejów o mistrzostwo Europy i świata. Ogółem w kadrze narodowej wystąpił 17 razy i strzelił 3 gole.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku Lombardo był grającym menedżerem Crystal Palace. Po zakończeniu kariery został trenerem młodzieży w Sampdorii Genua. Pracował tam do 2006 roku, a następnie został pierwszym szkoleniowcem piłkarzy szwajcarskiego FC Chiasso. W maju 2007 zrezygnował z prowadzenia tego klubu, a w kwietniu 2008 zatrudniono go na stanowisku trenera US Castelnuovo Garfagnana z Serie C2. Z kolei przed rozpoczęciem sezonu 2008/2009 został trenerem AC Legnano z Serie C1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]