Auctorem fidei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Auctorem Fideikonstytucja apostolska papieża Piusa VI 27 sierpnia 1794 r. przeciwko decyzjom jansenistycznego synodu w Pistoi w Toskanii w 1786 r. Konstytucja ta uważana jest za dokument nieomylny Magisterium Kościoła katolickiego[1].

Prace nad bullą trwały kilka lat, ale z jej wydaniem papież wstrzymywał się do śmierci Leopolda II Habsburga (zm. 1792), ponieważ nie chciał konfliktu z cesarzem, który był stronnikiem jansenistów i jednocześnie inicjatorem synodu w Pistoi. Zbadano więc 85 tez zawartych w opublikowanych w roku 1788 Aktach synodu, które skatalogowano i potępiono w dziesięciu rozdziałach. Większość potępionych tez dotyczy eklezjologii, sakramentologii i liturgiki, także tezy jansenistów i Bajusa dotyczące łaski.

Przypisy

  1. Breviarium Fidei, s. 68: "Bulla Auctorem Fidei (1794) została skierowana do całego Kościoła i jest nieomylnym dokumentem Magisterium."

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Głowa Stanisław SJ, Bieda Ignacy SJ, Breviarium Fidei, Ksiegarnia św. Wojciecha, Poznań, 2000, ISBN 83-7015-360-7.
  • Heinrich Denzinger, Enchiridion Symbolorum, 1502-1567.