Audża al-Hafir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Audża al-Hafir
Zabudowania Audży w 1956
Zabudowania Audży w 1956
Państwo  Mandat Palestyny
Dystrykt Dystrykt Beer Szewy
Wysokość 220 m n.p.m.
Populacja (1948)
• liczba ludności

48
Data zniszczenia 27 grudnia 1948
Powód zniszczenia atak Sił Obronnych Izraela
Obecnie Niccana
Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa lokalizacyjna Mandatu Palestyny
Audża al-Hafir
Audża al-Hafir
Ziemia 30°52′34″N 34°25′22″E/30,876111 34,422778
Strona internetowa

Audża al-Hafir (arab. عوجا حفير) - nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Beer Szewy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 27 grudnia 1948.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wioska Auja leżała na pustyni Negew, na granicy brytyjskiego Mandatu Palestyny z Egiptem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Turecki obóz wojskowy w Audży, 1915

Audża al-Hafir była strategicznie położonym węzłem drogowym na granicy pustyni Negew i półwyspu Synaj. Znajdował się on na terenach beduińskiego plemienia Azzazma, które korzystało z tutejszej studni. W XIX wieku przebiegała tędy granica pomiędzy Imperium osmańskim a Egiptem. Przed I wojną światową Turcy utworzyli tutaj bazę wojskową. W połowie stycznia 1915 armia turecka wykorzystała Audżę jako miejsce wyprowadzenia nieudanego natarcia w kierunku na Kanał Sueski[1]. Przebiegała tędy jedyna asfaltowa droga łącząca Palestynę z Egiptem (do 1948). W okresie brytyjskiego Mandatu Palestyny istniał tutaj obóz jeniecki. Gdy w listopadzie 1947 wybuchła wojna domowa w Mandacie Palestyny rejon Audża al-Hafir, był obszarem działania beduińskich milicji. Gdy wybuchła I wojna izraelsko-arabska, cały ten obszar zajął oddział egipskich ochotników Bractwa Muzułmańskiego. Prowadząca tędy droga była wykorzystywana przez armię egipską do transportu uzupełnień i zaopatrzenia z głównej bazy w Arisz dla wschodniego skrzydła wojsk operujących w obszarze Hebronu i Betlejem. Pod koniec grudnia 1948 Izraelczycy przeprowadzili Operację Horew, podczas której doszło do bitwy o Auja (26-27 grudnia). W jej wyniku izraelskie jednostki zmechanizowane wywalczyły sobie otwartą drogę na Synaj. Kontynuowane tędy natarcie na Abu Ageila i Arisz doprowadziło do ogłoszenia zawieszenia broni na froncie południowym.

Gdy 24 lutego 1949 nastąpiło podpisanie rozejmu izraelsko-egipskiego, w obszarze Auja utworzono strefę zdemilitaryzowaną. Swoją siedzibę miała tutaj Mieszana Komisja Rozejmu (IEMAC; ang. Israel/Egypt Mixed Armistice Commission). Nadzór nad przestrzeganiem warunków rozejmu sprawowali obserwatorzy sił UNTSO[2]. Pomimo to, w dniu 28 września 1953 izraelska armia utworzyła wojskowy punkt obserwacyjny Ktzi'ot, z którego monitorowała cały obszar strefy Audża. Następnie, 21 września 1955 Izrael zmilitaryzował obszar strefy. Podczas Kryzysu sueskiego w 1956 całość strefy została zajęta przez izraelskie wojska. Po ogłoszeniu rozejmu i wycofaniu izraelskich sił, strefa Audża przeszła pod kontrolę międzynarodowych sił UNEF. Po Wojnie sześciodniowej w 1967 strefę Audża włączono w granice państwa Izrael.

Miejsce obecnie[edytuj | edytuj kod]

Na gruntach należących do Audży powstała w 1987 wioska Niccana.

Przypisy

  1. Avraham Negev, Shimon Gibson: Archaeological encyclopedia of the Holy Land. Jerusalem: 2001, s. 367. ISBN 0-8264-1316-1. [dostęp 2012-01-25]. (ang.)
  2. Egyptian-Israeli General Armistice Agreement (ang.). W: United Nations [on-line]. [dostęp 2012-01-25].