Audley Harrison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Audley Harrison
Audley Harrison
Pseudonim A-Force
Fraudley
Data i miejsce urodzenia 26 października 1971
Londyn
Obywatelstwo  Anglia
Wzrost 197 cm
Masa ciała 116 kg
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 38
Zwycięstwa 31
Przez nokauty 23
Porażki 7
Remisy 0
  1. Bilans walk aktualny na 27 kwietnia 2013.
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Sydney 2000 boks
(waga superciężka)
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Złoto
Kuala Lumpur 1998 boks (waga superciężka)

Audley Hugh Harrison (ur. 26 października 1971 w Londynie) – brytyjski bokser. Podczas igrzysk olimpijskich w Sydney (2000) został pierwszym w historii brytyjskim pięściarzem, który zdobył złoty medal w wadze superciężkiej. Od 2001 roku walczy zawodowo. Były mistrz Europy EBU (2010) w wadze ciężkiej.

Warunki fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Wzrost Brytyjczyka wynosi 1,97 m, zasięg 2,18 m, natomiast jego przeciętna masa ciała waha się w okolicach 116 kg.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w Repton Amateur Boxing Club w Bethnal Green (Londyn). W roku 1997 został mistrzem Wielkiej Brytanii w wadze superciężkiej, kiedy to pokonał w finale Nicka Kendalla[1]. W następnym roku obronił tytuł, wygrywając z Deanem Redmondem, a także zdobył złoty medal podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów w Kuala Lumpur. W finale tych zawodów zwyciężył Michaela Macquae'a z Mauritiusu. W 2000 roku – podczas igrzysk olimpijskich w Sydney – Harrison zdobył złoty medal po zwycięstwie na punkty nad Kazachem Muchtarchanem Dyldäbekowem[2].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowstwo przeszedł w 2001 roku po podpisaniu kontraktu z BBC Sport. W październiku 2009 roku wygrał brytyjski turniej Prizefighter. W kwietniu 2010 roku został czempionem Europy organizacji EBU w wadze ciężkiej po znokautowaniu (12 runda) swojego rodaka Michaela Sprotta[3]. Zaledwie dwa miesiące później Harrison zrezygnował z tytułu, ogłaszając zamiar zdobycia mistrzostwa świata. Niedługo po tym zawodnik zaczął negocjacje z Hayemaker Promotions. Rozmowy zakończyły się podpisaniem kontraktu na walkę o tytuł mistrza świata WBA przeciwko dzierżącemu pas Davidowi Haye'owi[4]. Odbyła się ona 13 listopada 2010 roku w MEN Arena w Manchesterze. Harrison przegrał przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie.

27 kwietnia 2013 w Sheffield, przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Amerykaninem Deontayem Wilderem (27-0, 27 KO). W marcu 2015 oficjalnie ogłosił zakończenie kariery[5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]