Audley Harrison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Audley Harrison
{{{nazwa}}}
Pseudonim A-Force
Fraudley
Data i miejsce urodzenia 26 października 1971
Londyn
Obywatelstwo  Anglia
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 38
Zwycięstwa 31
Przez nokauty 23
Porażki 7
Remisy 0
Dorobek medalowy

Audley Hugh Harrison (ur. 26 października 1971 w Londynie) – brytyjski bokser. Podczas igrzysk olimpijskich w Sydney (2000) został pierwszym w historii brytyjskim pięściarzem, który zdobył złoty medal w wadze superciężkiej. Od 2001 roku walczy zawodowo. Były mistrz Europy EBU (2010) w wadze ciężkiej.

Warunki fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Wzrost Brytyjczyka wynosi 1,97 m, zasięg 2,18 m, natomiast jego przeciętna masa ciała waha się w okolicach 116 kg.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w Repton Amateur Boxing Club w Bethnal Green (Londyn). W roku 1997 został mistrzem Wielkiej Brytanii w wadze superciężkiej, kiedy to pokonał w finale Nicka Kendalla[1]. W następnym roku obronił tytuł, wygrywając z Deanem Redmondem, a także zdobył złoty medal podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów w Kuala Lumpur. W finale tych zawodów zwyciężył Michaela Macquae'a z Mauritiusu. W 2000 roku – podczas igrzysk olimpijskich w Sydney – Harrison zdobył złoty medal po zwycięstwie na punkty nad Kazachem Muchtarchanem Dildabekowem[2].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowstwo przeszedł w 2001 roku po podpisaniu kontraktu z BBC Sport. W październiku 2009 roku wygrał brytyjski turniej Prizefighter. W kwietniu 2010 roku został czempionem Europy organizacji EBU w wadze ciężkiej po znokautowaniu (12 runda) swojego rodaka Michaela Sprotta[3]. Zaledwie dwa miesiące później Harrison zrezygnował z tytułu, ogłaszając zamiar zdobycia mistrzostwa świata. Niedługo po tym zawodnik zaczął negocjacje z Hayemaker Promotions. Rozmowy zakończyły się podpisaniem kontraktu na walkę o tytuł mistrza świata WBA przeciwko dzierżącemu pas Davidowi Haye'owi[4]. Odbyła się ona 13 listopada 2010 roku w MEN Arena w Manchesterze. Harrison przegrał przez techniczny nokaut w 3. rundzie.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]