Auguste Forel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Auguste Forel
Auguste Forel
Data i miejsce urodzenia 1 września 1848
LaGracieuse koło Morges
Data i miejsce śmierci 27 lipca 1931
Yvorne
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Auguste Forel w latach studenckich

Auguste Henri Forel (ur. 1 września 1848 w LaGracieuse koło Morges, zm. 27 lipca 1931 w Yvorne) – szwajcarski neurolog, psychiatra, neuroanatom i entomolog-myrmekolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Auguste Henri Forel urodził się 1 września 1848 roku w posiadłości LaGracieuse koło Morges jako syn geometry Victora Forela i Pauline z domu Morin. Ojciec był kalwinem, a matka hugenotką[1]. Jego krewnym był François-Alphonse Forel (1841–1912)[2].

W dzieciństwie był nieśmiały i nietowarzyski. W 1862, gdy miał czternaście lat, posłano go do Collège Cantonal w Lozannie; ukończył je w 1866. Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie w Zurychu od 1867 roku. Jednym z jego nauczycieli był neuroanatom i psychiatra Bernhard Aloys von Gudden. W 1871 jako wolontariusz służył jako medyk w wojnie francusko-pruskiej. W tym samym roku ukończył studia medyczne i wyjechał do Wiednia, badać anatomię wzgórza pod kierunkiem Theodora Meynerta[3]. W Lozannie w 1872 roku zdał egzaminy końcowe, ale nie uzyskał miejsca w zakładzie psychiatrycznym w kantonie z którego pochodził. W 1873 roku wyjechał do Niemiec, gdzie został asystentem Guddena w monachijskim Kreis-Irrenanstalt. W 1877 roku został privatdozentem w Monachium.

W 1878 roku wyruszył na wyprawę entomologiczną do Kolumbii, ale dotarł jedynie do Saint Thomas – wyprawa została przerwana z powodu śmierci jego przyjaciela, Eduarda Steinheila.

W latach 1879–1906 był profesorem psychiatrii na Uniwersytecie w Zurychu i dyrektorem kliniki psychiatrycznej, Burghölzli. Uczniami Forela byli m.in. Eugen Bleuler, Adolf Meyer, Hans Wolfgang Maier, Heinrich Johannes Bertschinger, Hans von Hattinberg, Wladislaus Onufrowicz, Pericles Vejas, Bronislaw Onuf-Onufrowicz.

W 1882 roku ożenił się z córką zmarłego przyjaciela, Emmą Steinheil (1865–1946).

W roku 1889 założył w Zurychu Asile d’Ellikon, instytucję zajmującą się leczeniem alkoholizmu. Klinika od 1984 nosi jego imię (Forel-Klinik).

W 1898 roku przeszedł na emeryturę, po czym osiadł w Chigny i później w Yvorne. Jego następcą na stanowisku dyrektora kliniki Burghölzli został jego uczeń Bleuler. Wciąż jednak był aktywny naukowo: w 1896 przedsięwziął wyprawę myrmekologiczną do Kolumbii, w 1899 propagował abstynencję od alkoholu w Kanadzie, następnie dał gościnny wykład z okazji dziesięciolecia Clark University at Worcester, Massachusetts, w 1902 uczestniczył w kongresie poświęconym psychologii sądowej w Rosji.

W maju 1911 roku przebył udar mózgu, który spowodował prawostronną hemiplegię. Nauczył się wtedy pisać lewą ręką i kontynuował działalność naukową.

Razem z berlińskim lekarzem Jonasem Grossmanem założył "Zeitschrift für Hypnotismus", od 1902 roku wydawany razem z Cecile i Oskarem Vogtem jako "Journal für Psychologie und Neurologie". Był też współwydawcą "Internationale Monatsschrift zur Bekämpfung der Trinksitten". Należał do Szwajcarskiego Towarzystwa Entomologicznego. W 1909 założył Internationalen Verein für medizinische Psychologie und Psychotherapie.

W 1918 roku obchodzono jubileusz jego 70. urodzin[4]. Od 1920 roku był wyznawcą bahaizmu[5][6]. Podczas I wojny światowej głosił poglądy pacyfistyczne, później także socjalistyczne. Popierał ruch eugeniczny[7].

Zmarł w swoim domu La Fourmilière w Yvorne 27 lipca 1931 roku, w wieku 83 lat. Pozostawił autobiografię[8]. Wspomnienia o nim napisali Otto Veraguth[9], Julius Donath[10], Heinrich Kutter[11].

Wiosną 1910 roku portret Forela namalował Oskar Kokoschka[12]. Szwajcarska poczta wydała w 1971 roku znaczek honorujący Forela, w serii poświęconej słynnym lekarzom (Stanley Gibbons 820, Scott 536)[13].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Entomologia[edytuj | edytuj kod]

Zainteresowanie myrmekologią Forel rozwinął w wieku 11 lat, pod wpływem książki Pierre'a Hubera[14]. W wieku 12 lat zaczął badać zachowania społeczne mrówek Solenopsis fugax. W 1869 roku opublikował na ten temat swoją pierwszą entomologiczną pracę, nagrodzoną nagrodą Schläfliego (Schläfli-Preis). W 1874 roku wydał klasyczną monografię poświęconą szwajcarskim mrówkom; Les fourmis de la Suisse; spotkała się ona z zainteresowaniem samego Charlesa Darwina. Jako profesor neurologii połączył oba zainteresowania, badając neuroanatomię i neurofizjologię mrówek. W 1902 roku ukazała się jego praca na temat chemoreceptorów mrówczych czułków. Badał systematykę i filogenezę mrówek; opisał 3500 gatunków tych owadów[14]. Zbierając mrówki odbył podróże do obu Ameryk, Afryki i do Bułgarii.

Między 1921 a 1923 ukazało się pięć tomów jego dzieła poświęconego życiu społecznemu mrówek, Le monde social des fourmis du globe comparé à celui de l’homme[15].

Neurologia[edytuj | edytuj kod]

Dysertacja doktorska Forela dotyczyła neuroanatomii wzgórza wzrokowego. Jako pierwszy opisał struktury niskowzgórza, znane dziś jako pola Forela czy warstwa niepewna. W swoich pracach neuroanatomicznych posługiwał się ulepszonym mikrotomem Guddena i jego metodą ekstyrpacji (Exstirpationsmethode). Forel prowadził badania fizjologią ośrodkowego układu nerwowego, a także nad hipnotyzmem i jego zastosowaniem w psychologii i medycynie. Uważany jest za współtwórcę teorii neuronalnej[16], razem z Wilhelmem Hisem i Fridtjofem Nansenem. Wprowadził do medycyny termin neuropsychiatrii.

Jako jeden z pierwszych opracował naukowo zagadnienia życia płciowego[17].

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Strona tytułowa pierwszego wydania Hypnotismus z 1889 roku

Myrmekologia[edytuj | edytuj kod]

  • Les Fourmis de la Suisse, Systématique, notices anatomiques et physiologiques, architecture, distribution géographique, nouvelles expériences et observations de moeurs. Bale, Genève, Lyon, H. Georg. (1874).
  • Ants and some other insects; an inquiry into the psychic powers of these animals, with an appendix on the peculiarities of their olfactory sense (1904)
  • Ameisen aus Sumatra, Java, Malacca und Ceylon. Gesammelt V.Prof. Dr. V. Buttel Reepen in den Jahren, 1911-1912. Zool. Jahrd. Jena Abt. F. Syst. 36: 1-148. (1913).
  • Fourmis de Rhodesia, etc. recoltees par M. Arnold, le Dr. H. Brauns et K. Fikendey. Annales de la Societe Entomologique de Belgique. 57: 108-147 (1913).
  • Fourmis d'Ethiopie. Recoltees par M. le baron Maurice de Rothschild en 1905. Revista de Entomologia 26, 129-144 (1907) PDF
  • Le monde social des fourmis du globe comparé à celui de l’homme. Genewa, Kundig, 1921-1923, 5 volumes (1921-1923).

Neurologia[edytuj | edytuj kod]

  • Beispiele phylogenetischer Wirkungen und Rückwirkungen bei den Instinkten und dem Körperbau der Ameisen als Belege für die Evolutionslehre und die psychophysiologische Identitätslehre. Journal für Psychologie und Neurologie 1, 99-110 (1902) PDF
  • Zagadnienia seksualne: w świetle nauk przyrodniczych, psychologii, hygieny i socyologii, wydanie polskie: Lwów, 1920. Tom 1 (djvu), tom 2 (djvu)
  • Hypnotism; or, Suggestion and psychotherapy; a study of the psychological, psycho-physiological and therapeutic aspects of hypnotism (1906)

Przypisy

  1. Parent A. Auguste Forel on ants and neurology. „Can J Neurol Sci”. 30. 3, s. 284-91, 2003. PMID 12945958. 
  2. Forel, August Historisches Lexikon der Schweiz (niem.)
  3. Parent A. Auguste Henri Forel (1848-1931). „J Neurol”. 250. 5, s. 635-6, 2003. PMID 12875258. 
  4. Bleuler E. August Forel. „Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie”. 43. 1, 1918. doi:10.1007/BF02869660. 
  5. Peter Mühlschlegel: Auguste Forel and the Baha'i Faith. G. Ronald ; distributed by Bahá'í Pub. Trust, 1978 ISBN 0-85398-076-4
  6. Swiss Baha'is Celebrate 100 Years of Contributing to World Civilization. Baha'i Switzerland. National Spiritual Assembly of the Baha'is of Switzerland. 2003
  7. Kuechenhoff B. The psychiatrist Auguste Forel and his attitude to eugenics. „History of psychiatry”. 74 Pt 2 (19), s. 215–23, czerwiec 2008. doi:10.1177/0957154X07080660. PMID 19127840. 
  8. August Forel: Rückblick auf mein Leben. Zürich: Europa Verlag
  9. Veraguth O. August Forel. „J Neurol”. 122. 3-4, s. 117-118, 1931. doi:10.1007/BF01653221. 
  10. Donath J. August Forel†. „Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie”. doi:10.1007/BF02868529. 
  11. Kutter H. Persönliche Erinnerungen and August Forel. „Mitteilungen der Schweizerischen Entomologischen Gesellschaft”. 40. 3–4, 1968. 
  12. Huf V, O'Neill D. Oskar Kokoschka and Auguste Forel: life imitating art or a stroke of genius?. „Stroke”. 36. 9, s. 2037-40, 2005. doi:10.1161/01.STR.0000177473.17396.7e. PMID 16055483. 
  13. Haas LF. August Forel (1848-1931). „Journal of neurology, neurosurgery, and psychiatry”. 6 (68), s. 781, czerwiec 2000. PMID 10811707. 
  14. 14,0 14,1 Forel, Auguste Henri [W:] Encyclopedia of Entomology. Springer, 2004 DOI:10.1007/0-306-48380-7_1676
  15. Forel A. Le monde social des fourmis du globe comparé à celui de l’homme. Genève: Kündig (5 vol.), 1921-1923
  16. Akert K. August Forel - Cofounder of the Neuron Theory (1848–1931). Brain Pathology 3, 4 DOI:10.1111/j.1750-3639.1993.tb00771.x
  17. Erwin J. Haeberle: Auguste Forel - The First Swiss Sexologist. Neue Zürcher Zeitung (1986)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Verzeichnis der entomologischen Arbeiten von Prof. Dr. August Forel (1931) PDF
  • AUGUSTE FOREL AND HIS CAMPAIGN AGAINST ALCOHOL DOI:10.1111/j.1360-0443.1938.tb05051.x
  • Hartwig Kuhlenbeck: August Forel. W: Webb Haymaker (ed.): The Founders of Neurology. One Hundred and Thirty-Three Biographical Sketches. Prepared for the Fourth International Neurological Congress in Paris by Eighty-Four Authors. Springfield: C.C.Thomas, 1953, s. 35–39.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]