Austriacy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Austriacy
Marie Antoinette Young4.jpg Adolf Hitler-1933.jpg Wolfgang-amadeus-mozart 1-revert.jpg Joseph Haydn.jpg Erwin Schrödinger.jpg Arnold Schwarzenegger.JPG
Maria Antonina, Adolf Hitler, Wolfgang Amadeusz Mozart, Joseph Haydn, Erwin Schrödinger, Arnold Schwarzenegger
Liczebność ogółem
Ponad 9 milionów
Regiony zamieszkania
Austria i Włochy (Trydent-Górna Adyga)
Języki
Niemiecki (lok. dialekt)
Główne religie
Katolicyzm
Pokrewne grupy etniczne
Germanie

Austriacy – naród pochodzenia germańskiego, zamieszkujący głównie Austrię oraz włoski region Trydent-Tyrol Południowy. Ich językiem ojczystym jest język niemiecki – na terenie Austrii występuje kilka dialektów języka niemieckiego, a w powszechnym użyciu jest odrębny wariant tego języka (język niemiecki w Austrii). Dominującym wśród nich wyznaniem jest katolicyzm.

Uwarunkowania historyczne[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na język jakim się posługują mieszkańcy Austrii, uważani są często za Germanów. Etnogeneza Austriaków jest jednak bardziej złożona.

Na dzisiejszy naród austriacki składają się wyniki wielu nasunięć i przemieszczeń etnicznych od czasów starożytnych. Początkowo ziemie Austrii zostały opanowane i zasymilowane przez Celtów, którzy w tym miejscu stworzyli rozwiniętą kulturę. Uznaje się, że Celtowie założyli pierwszą osadę (być może oppidum) w miejscu dzisiejszego Wiednia. Tereny między Alpami Salzburskimi a przełomem Dunaju zostały zmienione etniczne w wyniku podboju przez Rzym, który pociągnął za sobą migracje kolonistów i romanizację na terenach nowo założonych prowincji Noricum i Panonii. Czasy zamętu po upadku Imperium rzymskiego przyniosły ze sobą możliwość kolejnej migracji etnicznej na te ziemie. Około roku 487, w wyniku lokalnego konfliktu nad środkowym Dunajem, z północy na ziemie dzisiejszej Austrii przybyła kolejna grupa osiedleńców – byli to Longobardowie, pierwsza grupa Germanów mająca zamiar osiedlić się tam na stałe.

Longobardowie zamieszkiwali te ziemie około 70 lat. W roku 568, z powodu wyniszczenia bratobójczą wojną z Gepidami i niemożnością obrony zajmowanego terytorium, odeszli do Italii, wyludniając te ziemie. Umożliwiło to przejęcia dużej części Austrii przez ludy słowiańskie, zamieszkujące już od IV wieku terytorium dzisiejszej Słowacji.

Część wschodnia Styrii, a także Karyntia, Dolna Austria i Burgenland po odejściu Longobardów na południe zaludniły się Słowianami, tworząc tzw. Karantanię. Mieszkańcy tej części dzisiejszej Austrii dopiero za czasów panowania dynastii Habsburgów ulegli germanizacji i zaczęli używać języka innego niż dialekty słowiańskie.

Przez okres poprzedzający II wojnę światową większość niemieckojęzycznych mieszkańców Austrii uznawała się za Niemców, czego dowodem były usilne próby przyłączenia się Austrii do Niemiec po rozpadzie imperium Habsburgów i odłączeniu się od Austrii ziem węgierskich i słowiańskich. Połączenie zostało zablokowane przez Ententę. W 1938 nastąpił Anschluss Austrii przez Niemcy, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem ludności tego kraju. Dopiero po II wojnie światowej i ponownym rozdzieleniu Niemiec i Austrii oraz usankcjonowaniu tego podziału przez decyzje Wielkiej trójki Austria porzuciła próby integracji. Od tego momentu datuje się także rozwój odrębnej świadomości narodowej Austriaków. Obecnie ludność Austrii deklarująca się jako Niemcy stanowi nieliczny odsetek populacji tego kraju.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]