Autocasco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Autocasco, auto-casco, AC – dobrowolne ubezpieczenie pojazdów mechanicznych (np. samochodów, motocykli) od zdarzeń losowych. Celem ubezpieczenia jest ochrona pojazdu wraz z jego wyposażeniem w zakresie utraty, zniszczenia, uszkodzenia lub kradzieży[1][2].

Ze względu na dobrowolny charakter tego ubezpieczenia, zakłady ubezpieczeń oferują ubezpieczenia autocasco z większym lub szerszym zakresem ubezpieczenia, co ma wpływ na wysokość składki. Podejmując decyzję o wyborze autocasco, należy przede wszystkim kierować się zakresem otrzymywanej ochrony ubezpieczeniowej, a dopiero później porównywać koszty[3].

W przypadku przystępowania do umowy ubezpieczenia autocasco należy przede wszystkim zwrócić uwagę na zakres udzielonej ochrony, wyłączenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń oraz obowiązki ubezpieczającego.

Autocasco należy do segmentu ubezpieczeń majątkowych działu II (Pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe, grupy 3 – Ubezpieczenia casco pojazdów lądowych)[4] polskiej ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych[5]. Poza wcześniej przytoczoną Ustawą, ustawodawca w sposób ogólny odniósł się do ubezpieczenia autocasco w Kodeksie cywilnym – umowa ubezpieczenia musi być zgodna z naturą stosunku prawnego, ustawą oraz zasadami współżycia społecznego, czego konsekwencją jest m.in. zakaz stosowania klauzul abuzywnych (Art. 385³ k.c.).

Zakres praw i obowiązków ubezpieczenia autocasco kształtowany jest przez strony umowy.

Przypisy

  1. auto-casco. W: Encyklopedia ubezpieczeń [on-line]. Rzecznik Ubezpieczonych. [dostęp 2014-07-04].
  2. Auto-Casco. Finansopedia. [dostęp 2014-07-04].
  3. Czym należy kierować się przy wyborze OC i AC, Gazeta Finansowa, 25 marca 2013 [dostęp 2014-04-18].
  4. Podział ryzyka według grup i rodzajów ubezpieczeń, Komisja Nadzoru Finansowego [dostęp 2014-04-18].
  5. Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1152, [dostęp 2014-04-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ubezpieczenia komunikacyjne. Stanisław Rogowski (red.). Warszawa: Poltext, 2008.