Autohipnoza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Autohipnoza jako samodzielna metoda hipnotyczna, jest wykonywana i osiągana samodzielnie w stanie umysłu Alfa. Autohipnoza - jest przedmiotem badań hipnologii.

Autohipnotyzer samodzielnie osiąga stan hipnotyczny i sam się sugestywnie prowadzi w transie hipnotycznym po czym samodzielnie doprowadza się do stanu świadomości (może to odbywać się, za pomocą uprzednio nagranego na nośnik własnego głosu według odpowiedniego stenogramu który poprowadzi zgodnie z kanonem hipnologicznym).

Autohipnoza występuje wtedy i tylko wtedy, gdy hipnotyzowany wprowadza się samodzielnie w trans bez sugestii innej osoby. W sytuacji gdy hipnotyzowany wprowadzony zostaje w trans w wyniku odtwarzania taśmy z głosem hipnotyzera, to właściwie mamy do czynienia z hipnozą pośrednią, a nie z autohipnozą.

Autohipnoza bardzo często występuje samoistnie, ale kontrolowanie jej przebiegu jest bardzo trudne i wymaga ćwiczeń. Jest to prawie tak trudne jak kontrolowanie własnych snów. Autohipnoza może pojawić się samoistnie np. popadanie w trans hipnotyczny w czasie biegów długodystansowych, rejsów lotniczych czy rajdów samochodowych.

W autohipnozie niektóre zjawiska hipnotyczne są nieosiągalne np. halucynacje. Nieosiągalne są afirmacje (sugestie) które mają prowadzić do zmiany osobistego rozwoju, brak również tu zjawiska znanego z hipnozy estradowej -(mostu kataleptycznego).

Sytuacje w jakich autohipnoza występuje samoistnie, podpowiadają jakich naturalnych sposobów należy się chwytać aby ją wywołać. Należy więc połączyć monotonne bodźce z wpatrywaniem się w jakiś przedmiot w celu wywołania fiksacji wzroku.