Autoimmunologiczny zespół niedoczynności wielogruczołowej typu 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Autoimmunologiczny zespół niedoczynności wielogruczołowej typu 2 (APS-2) – zespół niedoczynności wielogruczołowej o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzujący się niedoczynnością kilku gruczołów.

Ujawnia się w 20-40 roku życia. W 50% przypadków jako pierwsza manifestuje się pierwotna niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona). Choroby tworzące zespół mogą ujawniać się w dowolnej kolejności i czasie.

APS-2 może występować pod postacią:

Zespołu Schmidta – pierwotna niedoczynność kory nadnerczy i autoimmunologiczna choroba tarczycy (gł. choroba Hashimoto).

Zespół Carpentera - pierwotnej niedoczynności kory nadnerczy i autoimmunologicznej chorobie tarczycy towarzyszy cukrzyca typu I.

Rzadziej występują: hipogonadyzm, anemia złośliwa, bielactwo.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Gajewski: Choroby Wewnętrzne na podstawie Interny Szczeklika Kraków 2013