Autoportrety Albrechta Dürera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret
Autoportret
Autor Albrecht Dürer
Rok wykonania 1484
Technika wykonania srebrny sztyft na papierze
Rozmiar 27,3 × 19,5 cm
Muzeum Albertina
Autoportret
Autoportret
Autor Albrecht Dürer
Rok wykonania 1493
Technika wykonania olej, pierwotnie na welinie
przeniesiony na płótno
Rozmiar 56,5 × 44,5 cm
Muzeum Luwr
Autoportret
Autoportret
Autor Albrecht Dürer
Rok wykonania 1498
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 52 × 41 cm
Muzeum Muzeum Prado
Autoportret
Autoportret
Autor Albrecht Dürer
Rok wykonania 1500
Technika wykonania olej na lipowej desce
Rozmiar 67,1 × 48,9 cm
Muzeum Stara Pinakoteka

Niemiecki artysta doby renesansuAlbrecht Dürer — znany jest m.in. z tworzenia licznych autoportretów.

Autoportret (Albertina)[edytuj | edytuj kod]

Rysunek srebrnym sztyftem na zagruntowanym papierze stworzony przez Albrechta Dürera w wieku 13 lat w roku 1484, przechowywany w galerii Albertina w Wiedniu[1][2]. Najwcześniejszy autoportret tego artysty. Chłopiec wskazuje palcem w prawą stronę, druga dłoń ukryta jest w rękawie.

Autoportret (Luwr)[edytuj | edytuj kod]

Obraz olejny z 1493 roku, przechowywany w Luwrze, zwany również Portretem artysty trzymającego oset. Dürer namalował go na welinie mając 22 lata. Jest to pierwszy malowany portret artysty i zarazem pierwszy autoportret w sztuce europejskiej stworzony jako niezależne dzieło[3]. Oset może oznaczać ślubowanie wierności narzeczonej, Agnes Frey, przez co przypuszcza się, że obraz miał być prezentem dla ukochanej, którą Dürer poślubił w 1494[3]. Roślina może też nawiązywać do Pasji Chrystusa poprzez podobieństwo do kolców korony cierniowej[4]. Nad głową artysty widnieje data i niemiecki napis:

My sach die gat / Als es oben schtat

Autoportret (Prado)[edytuj | edytuj kod]

Olejny obraz namalowany w 1498 roku, przechowywany w Muzeum Prado w Madrycie[5]. Przedstawia elegancko ubranego Albrechta Dürera w wieku 26 lat, w delikatnym skręcie tułowia na tle okna otwierającego się na górzysty krajobraz.

Obraz został zakupiony przez Karola I Stuarta, później z kolei nabyty przez Filipa I Habsburga[6].

Autoportret (Monachium)[edytuj | edytuj kod]

Olejny obraz namalowany w 1500 roku, przechowywany Starej Pinakotece w Monachium[7]. Artysta stworzył to dzieło w wieku 28 lat[8]. Przedstawia ono frontalnie ujęte, idealizowane oblicze malarza na płaskim ciemnym tle. Gama barwna ogranicza się do brązów. Na obrazie znajduje się monogram Dürera, data oraz łaciński napis:

Albertus Durerus Noricus / ipsum me propriis sic effin / gebam coloribus aetatis / anno XXVIII

Ujęcie postaci nawiązuje do średniowiecznych wizerunków Chrystusa w symetrycznej pozie i patrzącego wprost na widza. Jest to jedyny przykład takiego typu portretu w historii sztuki[8]. Od postaci Chrystusa odróżnia artystę współczesny strój — obszyty futrem płaszcz. Jan Białostocki badając refleksy światła w przedstawieniach oka w sztuce zauważył, że Dürer zaczął stosować motyw odbicia okna dzielonego na czworo, dzięki czemu na źrenicy zarysował się znak krzyża. Prawdopodobne jest, że refleks okna tego typu pełnił w tym autoportrecie funkcję religijnego symbolu światła[9].

Przypisy