Autoryzacja (informatyka)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Autoryzacja (authorization) – w bezpieczeństwie informacji proces nadawania podmiotowi uprawnień do danych[1].
Spis treści |
Zastosowanie [edytuj]
Celem autoryzacji jest kontrola dostępu (access control), która potwierdza, czy dany podmiot jest uprawniony do korzystania z żądanego zasobu. Dla określenia uprawnień danego podmiotu konieczne jest najpierw stwierdzenie jego tożsamości, dlatego w typowym zastosowaniu autoryzacja następuje dopiero po potwierdzeniu tożsamości podmiotu za pomocą identyfikacji i uwierzytelnienia.
Przykłady autoryzacji [edytuj]
Autoryzacja może przybierać bardzo różne formy, w zależności od konkretnego zastosowania.
- System operacyjny sprawdza uprawnienia zalogowanego (uwierzytelnionego) użytkownika do pliku na podstawie jego atrybutów w systemie plików.
- Użytkownik bankowości internetowej, który zalogował się (uwierzytelnił) za pomocą loginu i hasła, autoryzuje przelew za pomocą podpisu cyfrowego składanego za pomocą hasła jednorazowego.
- ZUS uwierzytelnia deklaracje płatników za pomocą podpisu elektronicznego (planowano także autoryzację prawa osób do reprezentowania poszczególnych podmiotów za pomocą certyfikatów atrybutów)
- Zapora sieciowa równocześnie uwierzytelnia i autoryzuje dostęp do portu serwera na podstawie adresu IP klienta.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ PN-I-02000:2002, Technika informatyczna – zabezpieczenia w systemach informatycznych – terminologia, punkt 3.4.001.