Avro 626

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Avro 626
Avro Prefect w barwach RAF
Avro Prefect w barwach RAF
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent A.V.Roe and Company Limited
Typ samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji metalowej, kryty płótnem
Załoga 2 – 3
Historia
Data oblotu 1930
Wycofanie ze służby 1945
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy 7-cylindrowy Armstrong-Siddeley Lynx IVC
Moc 240 hp (177 kW) (Lynx IVC)
Wymiary
Rozpiętość 10,36 m
Długość 8,08 m
Wysokość 2,92 m
Powierzchnia nośna 27,87 m²
Masa
Własna 801 kg
Startowa 1 247 kg
Osiągi
Prędkość maks. 180 km/h
Prędkość przelotowa 153 km/h
Pułap 4 510 m
Zasięg 354 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Wielka Brytania, Kanada, Nowa Zelandia, Belgia, Czechosłowacja, Irlandia, Estonia, Grecja, Litwa, Portugalia, Argentyna, Brazylia, Chile, Chiny, Egipt

Avro 626samolot szkolno-treningowy, budowany w Wielkiej Brytanii w okresie międzywojennym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po sukcesie samolotu szkolnego Avro 621 Tutor, wytwórnia lotnicza Avro rozpoczęła pracę nad konstrukcją samolotu treningowego przeznaczonego na eksport. Podobnie jak poprzednika, zaprojektował go Roy Chadwick. Avro 626 miał być w założeniu samolotem bardziej uniwersalnym, służąc do szkolenia nie tylko pilotów, ale także strzelców pokładowych, nawigatorów, bombardierów, w lotach nocnych i bez widoczności. Oprócz dwóch miejsc dla ucznia i instruktora przewidziano w nim kokpit dla strzelca z obrotnicą karabinu maszynowego. Zaprojektowano również wersję na pływakach.

Prototyp oblatano w 1930 roku. Rok później samolot został zaprezentowany potencjalnym nabywcom z państw Ameryki Południowej. Pierwsze zamówienie złożyły argentyńskie siły zbrojne, na 15 maszyn. Ogółem do 1939 roku wyprodukowano 198 egzemplarzy Avro 626, eksportowanych do kilkunastu państw europejskich, południowoamerykańskich, azjatyckich i Egiptu. Dla chińskich sił powietrznych opracowano wersję rozpoznawczą, uzbrojoną w dwa karabiny maszynowe: stały strzelający do przodu i ruchomy na obrotnicy w kabinie obserwatora. Wyprodukowano osiem egzemplarzy tego samolotu, nazwanego Avro 637.

Portugalia, oprócz zamówienia 26 samolotów, zakupiła też licencję na produkcję kolejnych w państwowej fabryce OGMA. Również w Czechosłowacji podjęto produkcje licencyjną Avro 626 ze zmienionym silnikiem, pod oznaczeniem Tatra T-126. Bliżej nieznaną liczbę samolotów zbudowano tam na potrzeby własnego lotnictwa oraz na eksport do Turcji i krajów bałkańskich.

Royal Air Force zamówił w 1935 roku siedem egzemplarzy w wersji dwumiejscowej, pozbawionej stanowiska strzelca. Nazwane Avro Prefect używane były w szkole nawigacji w Andover. Tej samej nazwy używano dla samolotów Royal New Zealand Air Force.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Avro 626 był dwumiejscowym dwupłatem konstrukcji metalowej, krytej płótnem, o stałym, klasycznym podwoziu z płozą lub, w maszynach późniejszej produkcji, kółkiem ogonowym. Za miejscami ucznia i instruktora znajdował się dodatkowy kokpit, wyposażony w obrotnicę karabinu maszynowego oraz przyrządy szkoleniowe dla nawigatorów, radiooperatorów i strzelców pokładowych. Samolot napędzany był różnymi silnikami, najczęściej spotykanym był 7-cylindrowy silnik gwiazdowy Armstrong-Siddeley Lynx IVC o mocy maksymalnej 240 hp (177 kW), poruszający dwułopatowe śmigło.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]