Avro 626
| Avro 626 | |
 Avro Prefect w barwach RAF |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | A.V.Roe and Company Limited |
| Typ | samolot szkolno-treningowy |
| Konstrukcja | dwupłat o konstrukcji metalowej, kryty płótnem |
| Załoga | 2 – 3 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1930 |
| Wycofanie ze służby | 1945 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 silnik gwiazdowy 7-cylindrowy Armstrong-Siddeley Lynx IVC |
| Moc | 240 hp (177 kW) (Lynx IVC) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 10,36 m |
| Długość | 8,08 m |
| Wysokość | 2,92 m |
| Powierzchnia nośna | 27,87 m² |
| Masa | |
| Własna | 801 kg |
| Startowa | 1 247 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 180 km/h |
| Prędkość przelotowa | 153 km/h |
| Pułap | 4 510 m |
| Zasięg | 354 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Kanada, Nowa Zelandia, Belgia, Czechosłowacja, Irlandia, Estonia, Grecja, Litwa, Portugalia, Argentyna, Brazylia, Chile, Chiny, Egipt | |
Avro 626 − samolot szkolno-treningowy, budowany w Wielkiej Brytanii w okresie międzywojennym.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Po sukcesie samolotu szkolnego Avro 621 Tutor, wytwórnia lotnicza Avro rozpoczęła pracę nad konstrukcją samolotu treningowego przeznaczonego na eksport. Podobnie jak poprzednika, zaprojektował go Roy Chadwick. Avro 626 miał być w założeniu samolotem bardziej uniwersalnym, służąc do szkolenia nie tylko pilotów, ale także strzelców pokładowych, nawigatorów, bombardierów, w lotach nocnych i bez widoczności. Oprócz dwóch miejsc dla ucznia i instruktora przewidziano w nim kokpit dla strzelca z obrotnicą karabinu maszynowego. Zaprojektowano również wersję na pływakach.
Prototyp oblatano w 1930 roku. Rok później samolot został zaprezentowany potencjalnym nabywcom z państw Ameryki Południowej. Pierwsze zamówienie złożyły argentyńskie siły zbrojne, na 15 maszyn. Ogółem do 1939 roku wyprodukowano 198 egzemplarzy Avro 626, eksportowanych do kilkunastu państw europejskich, południowoamerykańskich, azjatyckich i Egiptu. Dla chińskich sił powietrznych opracowano wersję rozpoznawczą, uzbrojoną w dwa karabiny maszynowe: stały strzelający do przodu i ruchomy na obrotnicy w kabinie obserwatora. Wyprodukowano osiem egzemplarzy tego samolotu, nazwanego Avro 637.
Portugalia, oprócz zamówienia 26 samolotów, zakupiła też licencję na produkcję kolejnych w państwowej fabryce OGMA. Również w Czechosłowacji podjęto produkcje licencyjną Avro 626 ze zmienionym silnikiem, pod oznaczeniem Tatra T-126. Bliżej nieznaną liczbę samolotów zbudowano tam na potrzeby własnego lotnictwa oraz na eksport do Turcji i krajów bałkańskich.
Royal Air Force zamówił w 1935 roku siedem egzemplarzy w wersji dwumiejscowej, pozbawionej stanowiska strzelca. Nazwane Avro Prefect używane były w szkole nawigacji w Andover. Tej samej nazwy używano dla samolotów Royal New Zealand Air Force.
Opis konstrukcji [edytuj]
Avro 626 był dwumiejscowym dwupłatem konstrukcji metalowej, krytej płótnem, o stałym, klasycznym podwoziu z płozą lub, w maszynach późniejszej produkcji, kółkiem ogonowym. Za miejscami ucznia i instruktora znajdował się dodatkowy kokpit, wyposażony w obrotnicę karabinu maszynowego oraz przyrządy szkoleniowe dla nawigatorów, radiooperatorów i strzelców pokładowych. Samolot napędzany był różnymi silnikami, najczęściej spotykanym był 7-cylindrowy silnik gwiazdowy Armstrong-Siddeley Lynx IVC o mocy maksymalnej 240 hp (177 kW), poruszający dwułopatowe śmigło.
Bibliografia [edytuj]
- A. J. Jackson: Avro Aircraft since 1908. London: 1990. ISBN 0-85177-834-8.
- David Mondey: The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II. London: 2006. ISBN 978-0-7537-1462-1.
