Awaryjne zrzucanie paliwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Airbus A340-311. Końcówka rury zrzutu paliwa
Airbus A340-600 zrzucający paliwo nad Atlantykiem

Awaryjne zrzucanie paliwa – awaryjna procedura stosowana najczęściej w samolotach pasażerskich, która polega na wypuszczeniu paliwa ze zbiorników samolotu w celu jego odciążenia przed lądowaniem bądź też zmniejszenia prawdopodobieństwa wybuchu pożaru w przypadku konieczności awaryjnego lądowania.

Rozpoczynając procedurę awaryjnego zrzutu paliwa w czasie lotu zgodnym z IFR, samolot powinien zmienić wysokość do 2000 stóp i zejść 5 mil ze swojego dotychczasowego kursu. Żaden inny samolot nie może znaleźć się pod ani 1000 stóp nad nim, a także w promieniu 5 mil. W czasie awaryjnego zrzutu paliwa pilot zobowiązany jest nadawać w odstępach 3 min komunikat o tym, że zrzuca paliwo, z dokładną pozycją, w której się znajduje[1]. Zazwyczaj zrzucone paliwo ulega rozproszeniu w atmosferze i nie spada na ziemię. Z reguły w instalację do zrzutu paliwa wyposaża się tylko duże samoloty długodystansowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Federal Aviation Administration: Procedura awaryjnego zrzutu paliwa (ang.). [dostęp 2012-12-09].