Awaryjne zrzucanie paliwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Airbus A340-311 element służący do zrzutu paliwa
Airbus A340-600 zrzucający paliwo nad Atlantykiem

Awaryjne zrzucanie paliwa – awaryjna procedura stosowana najczęściej w samolotach pasażerskich, która polega na wypompowaniu (najczęściej podczas lotu nad oceanem lub innym zbiornikiem wodnym) ze zbiorników paliwa w celu odciążenia samolotu przed lądowaniem bądź też zmniejszenia prawdopodobieństwa wybuchu pożaru w przypadku konieczności awaryjnego lądowania.

Od czasów wypadku, w którym krążący samolot eksplodował, wlatując w chmurę zrzuconego wcześniej paliwa. Rozpoczynając procedurę awaryjnego zrzutu paliwa w czasie lotu zgodnym z IFR, samolot powinien wznieść się na wysokość 2 km i zejść 5 km ze swojego dotychczasowego kursu. Żaden inny samolot nie może znaleźć się pod ani 300 metrów nad nim, a także w promieniu 8 kilometrów. W czasie awaryjnego zrzutu paliwa pilot zobowiązany jest nadawać w odstępach 3 min komunikat o tym, że zrzuca paliwo, z dokładną pozycją, w której się znajduje[1]. Zazwyczaj zrzucone paliwo ulega rozproszeniu w atmosferze i nie spada na ziemię. Z reguły w instalację do zrzutu paliwa wyposaża się tylko duże samoloty długodystansowe.


Przypisy

  1. Federal Aviation Administration: Procedura awaryjnego zrzutu paliwa (ang.). [dostęp 2012-12-09].