Azjatycka Liga Mistrzów w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Azjatycka Liga Mistrzów
AFC Champions League
Al-Sadd - zwycięzca Azjatyckiej Ligi Mistrzów 2011
Al-Sadd - zwycięzca Azjatyckiej Ligi Mistrzów 2011
Państwo Azja
Dyscyplina Piłka nożna
Organizator rozgrywek AFC
Data założenia 1967
(w obecnej formule od 2002)
Rozgrywki
Liczba drużyn 32 (faza grupowa)
47 (razem)
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Izrael Hapoel Tel Awiw (1967)
Obecny zwycięzca Chińska Republika Ludowa Guangzhou Evergrande (2013)
Najwięcej zwycięstw Korea Południowa Pohang Steelers
(3 zwycięstwa)
Oficjalna strona internetowa

Azjatycka Liga Mistrzów (AFC Champions League) jest międzynarodowym turniejem piłki nożnej rozgrywanym co roku pomiędzy mistrzami i zdobywcami pucharu lig 14 państw kontynentu azjatyckiego. Turniej jest organizowany przez AFC (Asian Football Confederation) i stanowi kontynuację Pucharu Klubowych Mistrzów Azji (Asian Club Championship, Asian Champions Cup).

Podobnie jak Afrykańska Liga Mistrzów Azjatycka Liga Mistrzów nie jest tak prestiżowa jak rozgrywana w Europie Liga Mistrzów UEFA.

Kwalifikacje i rozgrywki dawniej[edytuj | edytuj kod]

Do rozgrywek Azjatyckiej Ligi Mistrzów automatycznie kwalifikują się mistrzowie 14 najlepszych azjatyckich narodowych federacji wraz z zdobywcami pucharów tych samych krajów oraz obrońca tytułu z poprzedniego sezonu, który rozstawiony jest od razu w ćwierćfinale.

Drużyny nie zrzeszone w jednej z 14 najlepszych azjatyckich narodowych federacji trafiają do rozgrywek o Puchar AFC.

W sumie w edycji Azjatyckiej Ligi Mistrzów z roku 2005 wystąpiło 29 klubów.

Zespoły zostają podzielone na grupy, w których graja o awans do ćwierćfinału. Zespoły grają w siedmiu grupach po cztery kluby według regionalnego podziału. Każdy pojedynek między zespołami w grupie rozegrany jest w formie dwumeczu.

Kluby, które zdobędą pierwsze miejsce w grupie przechodzą do fazy ćwierćfinałowej, gdzie czeka już obrońca tytułu z ubiegłego sezonu. Podobnie jak mecze fazy grupowej pojedynki fazy pucharowej: ćwierćfinał, półfinał i finał rozgrywane są w dwumeczu.

Ze względu na przystąpienie Australii do AFC, od roku 2007 w rozgrywkach uczestniczyć będą 32 zespoły, dlatego też konieczna będzie zmiana systemu kwalifikacji.

Od sezonu 2009 w wyniku reformy Azjatyckiej Ligi Mistrzów ilość zespołów grających w tych rozgrywkach zależne są wszelkich wymagań, które federacje w danych państwach muszą spełnić. Im bardziej profesjonalna liga, tym kraj może wystawić więcej zespołów.

14 najlepszych azjatyckich federacji[edytuj | edytuj kod]

Środkowa i zachodnia Azja:

Wschodnia Azja:

W roku 2006 Football Federation Australia przystąpiła do AFC i wystawia kluby w Azjatyckiej Lidze Mistrzów od 2007 roku.

Finały Pucharu Mistrzów[edytuj | edytuj kod]

Turniej Azjatyckich Mistrzów Klubowych (1967-1972)[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zwycięzca Wynik Drugie miejsce Miejsce
1967 Izrael Hapoel Tel Awiw 2 – 1 Malezja Selangor FA Tajlandia Bangkok
1969 Izrael Maccabi Hajfa 1 – 0 Korea Południowa Yangzee FC Tajlandia Bangkok
1970 Iran Taj 2 – 1 Izrael Hapoel Tel Awiw Iran Stadion Shahida Shiroudiego, Teheran
1971 Izrael Maccabi Hajfa w/o[i] Irak Al Shourta Tajlandia Bangkok
  1. Al Shourta wycofał się z turnieju z powodów politycznych.

Klubowe Mistrzostwa Azji (1985-2002)[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zwycięzca Wynik Drugie miejsce Miejsce
1986 Korea Południowa Daewoo Royals 3 – 1 Arabia Saudyjska Al-Ahli Arabia Saudyjska Dżudda
1987 Japonia Furukawa Electric [i] Arabia Saudyjska Al-Hilal Arabia Saudyjska Rijad
1988 Japonia Yomiuri w/o[ii] Arabia Saudyjska Al-Hilal Finał w formie dwumeczu
1989 Katar Al-Sadd 3 – 3 (bramki wyjazdowe) Irak Al Rasheed Finał w formie dwumeczu
1990 Chińska Republika Ludowa Liaoning FC 3 – 2 Japonia Nissan FC Finał w formie dwumeczu
1991 Iran Esteghlal 2 – 1 Chińska Republika Ludowa Liaoning FC Bangladesz Bangabandhu National Stadium, Dhaka
1992 Arabia Saudyjska Al-Hilal 1 – 1 (4-3 karnych) Iran Esteghlal Katar Doha
1993 Iran Pas
1 – 0 Arabia Saudyjska Al-Szabab
Bahrajn Bahrajn
1994 Tajlandia Thai Farmers Bank
2 – 1 Oman Omani Club
Tajlandia Bangkok
1995 Tajlandia Thai Farmers Bank
1 – 0 Katar Al-Arabi
Tajlandia Bangkok
1996 Korea Południowa Ilhwa Chunma
1 – 0 Arabia Saudyjska Al-Nasr
Arabia Saudyjska Stadion Króla Fahda, Rijad
1997 Korea Południowa Pohang Steelers
2 – 1 Korea Południowa Ilhwa Chunma
Malezja Kuala Lumpur
1998 Korea Południowa Pohang Steelers
0 – 0 (6-5 karne) Chińska Republika Ludowa Dalian Wanda
Hongkong Hong Kong Stadium, Hongkong
1999 Japonia Júbilo Iwata
2 – 1 Iran Esteghlal
Iran Stadion Azadi, Teheran
2000 Arabia Saudyjska Al-Hilal
3 – 2 Japonia Júbilo Iwata
Arabia Saudyjska Stadion Króla Fahda, Rijad
2001 Korea Południowa Suwon Samsung Bluewings
1 – 0 Japonia Júbilo Iwata
Korea Południowa Suwon World Cup Stadium, Suwon
2002 Korea Południowa Suwon Samsung Bluewings
0 – 0 (4-2 karnych) Korea Południowa Anyang LG Cheetahs
Iran Stadion Azadi, Teheran
  1. Faza finałowa została rozegrana w ramach fazy grupowej, w których mecze rozgrywały cztery drużyny.
  2. Al-Hilal odmówił rozegrania pierwszego meczu finałowego, ponieważ zespół ten nie zgadzał się z obsadą sędziowską na pierwsze ze spotkań.

Azjatycka Liga Mistrzów[edytuj | edytuj kod]

Finały w formie dwumeczów (2003-2008)[edytuj | edytuj kod]

Sezon Gospodarz Wynik Gość Miejsce Frekwencja
2003 Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ain 2–0 Tajlandia BEC Tero Sasana Zjednoczone Emiraty Arabskie Tahnoun Bin Mohammed Stadium, Al Ain
Tajlandia BEC Tero Sasana 1–0 Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ain Tajlandia Rajamangala, Bangkok
Al-Ain wygrał w dwumeczu 2 - 1
2004 Arabia Saudyjska Al-Ittihad 1–3 Korea Południowa Seongnam Ilhwa Chunma Arabia Saudyjska Stadion Księcia Abdullaha al-Fajsala, Dżudda
Korea Południowa Seongnam Ilhwa Chunma 0-5 Arabia Saudyjska Al-Ittihad Korea Południowa Tancheon Sports Complex, Seongnam
Al-Ittihad wygrał w dwumeczu 6 - 3
2005 Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ain 1–1 Arabia Saudyjska Al-Ittihad Zjednoczone Emiraty Arabskie Tahnoun Bin Mohammed Stadium, Al Ain
Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ittihad 4-2 Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ain Arabia Saudyjska Stadion Księcia Abdullaha al-Fajsala, Dżudda
Al-Ittihad wygrał w dwumeczu 5 - 3
2006 Korea Południowa Jeonbuk Hyundai Motors 2-0 Syria Al Karama Korea Południowa Jeonju World Cup Stadium, Jeonju 25 830
Syria Al Karama 2-1 Korea Południowa Jeonbuk Hyundai Motors Syria Khaled bin Walid Stadium, Hims 40 tys.
Jeonbuk Hyundai Motors wygrał w dwumeczu 3 - 2
2007 Iran Sepahan 1-1 Japonia Urawa Red Diamonds Iran Foolad Shahr Stadium, Fuladshahr 30 tys.
Japonia Urawa Red Diamonds 2-0 Iran Sepahan Japonia Stadion Saitama, Saitama 59 034
Urawa Red Diamonds wygrała w dwumeczu 3 - 1
2008 Japonia Gamba Osaka 3-0 Australia Adelaide United Japonia Osaka Expo '70 Stadium, Suita 20 639
Australia Adelaide United 0-2 Japonia Gamba Osaka Australia Hindmarsh Stadium, Adelaide 17 tys.
Gamba Osaka wygrała w dwumeczu 5 - 0

Finały w formie jednego meczu (2009-2012)[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zwycięzca Wynik Drugie miejsce Miejsce Frekwencja
2009 Korea Południowa Pohang Steelers 2 - 1 Arabia Saudyjska Al-Ittihad Japonia Stadion Olimpijski w Tokio, Tokio 25 743
2010 Korea Południowa Ilhwa Chunma 3 - 1 Iran Zob Ahan Isfahan Japonia Stadion Olimpijski w Tokio, Tokio 27 308
2011 Katar Al-Sadd SC 2 - 2 (4 - 2 w karnych) Korea Południowa Jeonbuk Hyundai Motors Korea Południowa Jeonju World Cup Stadium, Jeonju 41 805
2012 Korea Południowa Ulsan Hyundai FC
3 - 0 Arabia Saudyjska Al-Alhi Korea Południowa Ulsan Munsu Football Stadium, Ulsan 42 315

Finały w formie dwumeczów (2013-)[edytuj | edytuj kod]

Sezon Gospodarz Wynik Gość Miejsce Frekwencja
2013 Korea Południowa FC Seul 2–2 Chińska Republika Ludowa Guangzhou Evergrande Korea PołudniowaSeul World Cup Stadium, Seul 55 501
Chińska Republika Ludowa Guangzhou Evergrande 1–1 Korea Południowa FC Seul Chińska Republika Ludowa Tianhe Stadium, Kanton 42 984
Guangzhou Evergrande wygrał w dwumeczu 3 - 3 dzięki golom wyjazdowym
2014

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia według klubów[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Zwycięzca Finalista
Korea Południowa Pohang Steelers 3 0
Korea Południowa Seongnam 2 2
Arabia Saudyjska Al-Hilal 2 2
Iran Esteghlal 2 2
Arabia Saudyjska Al-Ittihad 2 1
Katar Al Sadd 2 0
Korea Południowa Suwon Samsung Bluewings 2 0
Tajlandia Thai Farmers Bank 2 0
Izrael Maccabi Tel Aviv 2 0
Japonia Jubilo Iwata 1 2
Korea Południowa Jeonbuk Hyundai Motors 1 1
Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ain 1 1
Chińska Republika Ludowa Liaoning Whowin 1 1
Izrael Hapoel Tel Aviv 1 1
Chińska Republika Ludowa Guangzhou Evergrande 1 0
Korea Południowa Ulsan Hyundai 1 0
Japonia Gamba Osaka 1 0
Japonia Urawa Red Diamonds 1 0
Iran PAS Tehran 1 0
Japonia Tokyo Verdy 1 0
Japonia JEF United Chiba 1 0
Korea Południowa Busan IPark 1 0
Korea Południowa FC Seoul 0 2
Arabia Saudyjska Al-Ahli 0 2
Iran Zob Ahan Isfahan 0 1
Australia Adelaide United 0 1
Iran Sepahan 0 1
Syria Al-Karamah 0 1
Tajlandia BEC Tero Sasana 0 1
Chińska Republika Ludowa Dalian Shide 0 1
Arabia Saudyjska Al-Nassr 0 1
Katar Al-Arabi 0 1
Oman Oman Club 0 1
Arabia Saudyjska Al-Shabab 0 1
Japonia Yokohama F. Marinos 0 1
Irak Al-Rasheed 0 1
Irak Al-Shorta 0 1
Korea Południowa Yangzee 0 1
Malezja Selangor 0 1

Osiągnięcia wedlug państw[edytuj | edytuj kod]

Państwo Zwycięzca Finalista
 Korea Południowa 10 6
 Japonia 5 3
 Arabia Saudyjska 4 7
 Iran 3 4
 Izrael 3 1
 Chiny 2 2
 Katar 2 1
 Tajlandia 2 1
 Zjednoczone Emiraty Arabskie 1 1
 Irak 0 2
 Malezja 0 1
 Oman 0 1
 Syria 0 1
 Australia 0 1


Sponsorzy i partnerzy[edytuj | edytuj kod]

  • Qtel
  • Pocari Sweat
  • Qatar Petroleum
  • Toyota
  • Yanmar

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]