Azotan wapnia
| Azotan wapnia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | Ca(NO3)2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 164,09 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwne, krystaliczne ciało stałe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 10124-37-5 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 24963[2] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Azotan wapnia (saletra wapniowa, saletra norweska), Ca(NO3)2 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i wapnia.
Azotan wapnia występuje w stanie naturalnym w niewielkich ilościach w pokładach m.in. w Norwegii, stąd nazwa "saletra norweska". Otrzymuje się go w wyniku działania kwasu azotowego na węglan wapnia:
- 2HNO3 + CaCO3 → Ca(NO3)2 + H2O + CO2↑
Azotan wapnia jest bezbarwnym, krystalicznym ciałem stałym o gęstości 2,5 g/cm³. Jest silnie higroskopijny. Tworzy dwa hydraty: Ca(NO3)2·H2O i Ca(NO3)2·4H2O. Monohydrat przechodzi w sól bezwodną po podgrzaniu powyżej temp. 100 °C, a Ca(NO3)2·4H2O – powyżej 130 °C[potrzebne źródło].
Azotan wapnia ma właściwości utleniające, w kontakcie z materiałami palnymi może spowodować zapłon. Działa drażniąco na oczy.
[edytuj] Zastosowanie
Saletra wapniowa jest używana głównie jako nawóz sztuczny (zawiera 15,5% azotu). Dostarcza azot w formie azotanowej i rozpuszczalny w wodzie wapń, dwa życiowo ważne dla roślin elementy. Saletra wapniowa stosowana jest do nawożenia pogłównego w uprawach rolniczych i ogrodniczych prowadzonych na różnych typach gleb i w różnych warunkach klimatycznych. Ponieważ zarówno wapń jak i azot są składnikami wykorzystywanymi przez rośliny, przy odpowiednim stosowaniu tego nawozu nie pozostają w strefie systemu korzeniowego żadne szkodliwe substancje, nie ma też groźby zasolenia składnikami balastowymi. Przy tym azot azotanowy aktywnie uczestniczy w pobieraniu towarzyszącego mu wapnia przez korzenie i w ten sposób sprzyja maksymalnemu zaopatrzeniu roślin w ten pierwiastek. Dzięki swojej higroskopijności saletra wapniowa szybko rozpuszcza się po zastosowaniu. Mgła lub rosa są zwykle wystarczające do rozpuszczenia granulek. Saletra wapniowa rzadko powoduje oparzenia liści, nawet w warunkach wysokiej temperatury czy suszy.
Rzadko dokumentowane są przypadki chorób zawodowych polegających na zmianach skórnych w miejscu kontaktu z tym nawozem[3]. Niewłaściwie stosowany i przechowywany nawóz należy do jednej z głównych przyczyn zanieczyszczania wód powierzchniowych i gruntowych związkami azotu, powodującymi eutrofizację.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Department of Chemistry, The University of Akron: Calcium nitrate (ang.). [dostęp 2012-02-23].
- ↑ Azotan wapnia – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Śpiewak R. Przyczyny zawodowych chorób skóry u rolników inne niż środki ochrony roślin. W: Toś-Luty S. (red.): Ryzyko Zdrowotne Stosowania Pestycydów – Problemy Teoretyczne i Praktyczne. Instytut Medycyny Wsi, Lublin 2001, 65-75
