Azotek boru

Azotek boru
układ heksagonalny układ regularny
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	BN
Masa molowa	24,82 g/mol
SMILES B#N
Identyfikacja
Numer CAS	10043-11-5
PubChem	66227
Właściwości Gęstość i stan skupienia 2,29 g/cm³; ciało stałe
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Zagrożenia Uwaga Zwroty H H319, H335 Zwroty EUH brak zwrotów EUH Zwroty P P261, P305+P351+P338 Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia Drażniący (Xi) Zwroty R R36/37 Zwroty S S26, S36 NFPA 704 0 0 0   Numer RTECS ED7800000
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Multimedia w Wikimedia Commons

Azotek boru, BN – nieorganiczny związek chemiczny boru i azotu, zsyntetyzowany po raz pierwszy w 1842 roku.

Duże znaczenie ma regularny azotek boru (cBN) (borazon) – wyjątkowo twardy materiał ścierny wytworzony po raz pierwszy w 1957 roku przez R.H. Wentorfa w USA, przy pomocy aparatury stosowanej do uzyskiwania syntetycznych diamentów. Twardość kryształów borazonu oceniana jest na 90 do 95% twardości diamentów, cBN charakteryzuje się jednak większą odpornością chemiczną i może być stosowany do obróbki żelaza. Mimo że ma mniejszą twardość niż diament, ma dużo wyższą odporność termiczną (wytrzymuje temperatury do 1600 °C). Jego największą wadą jest cena – średnio o 30% wyższa niż diamentu. Wykorzystywany jest on zwłaszcza do obróbki ściernej o wysokich prędkościach.

Zdjęcie mikroskopowe kryształów heksagonalnego azotku boru

Podobnie jak diament, azotek boru może zostać wytworzony w taki sposób, aby miał własności półprzewodnikowe.

Istnieje także heksagonalny azotek boru o strukturze analogicznej do struktury grafitu i podobnych własnościach fizycznych.