Azotyny
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Azotyny (nazwa Stocka: azotany(III)) – grupa związków chemicznych, soli lub estrów kwasu azotawego (azotowego(III)).
Spis treści |
Budowa azotynów [edytuj]
Wszystkie azotyny zawierają jon NO−2. Jon ten jest izoelektronowy (ma tę samą ilość elektronów i ich rozmieszczenie) z cząsteczką ozonu. Od anionu NO−3 występującego w azotanach różni się tym, że trzeci ze zhybrydyzowanych orbitali sp2 nie tworzy wiązania z atomem tlenu – zostaje zajęty przez niewiążącą parę elektronową. Obydwa wiązania N−O są więc równocenne, a cząsteczka ma kształt trójkąta.
W wyniku przyjęcia przez jon NO−2 kationu (np. wodoru czy metalu), na utworzenie wiązania jest zużywana jedna z niewiążących par elektronowych któregoś z atomów tlenu. W przypadku reakcji jonu NO−2 np. z atomem węgla powstają zarówno estry kwasu azotawego, jak i związki nitrowe.
Właściwości [edytuj]
Nieorganiczne azotyny są substancjami krystalicznymi. Rozpuszczają się w wodzie. Mogą wykazywać zarówno właściwości redukujące, np. wobec nadmanganianu potasu w kwaśnym środowisku:
- 2KMnO4 + 5KNO2 + 3H2SO4 → 2MnSO4 + 5KNO3 + K2SO4 + 3H2O
czyli jonowo:
- 2MnO−4 + 5NO−2 + 6H+ → 2Mn2+ + 5NO−3 + 3H2O
jak i utleniające, np. wobec wodorków niemetali.
Otrzymywanie [edytuj]
Azotyny nieorganiczne można otrzymać przez wprowadzenie mieszaniny tlenku azotu i dwutlenku azotu do roztworów wodorotlenków lub węglanów metali alkalicznych, np.
- 2NaOH + NO + NO2 → 2NaNO2 + H2O
Inną metodą jest redukcja stopionych azotanów metalicznym ołowiem, np.
- NaNO3 + Pb → NaNO2 + PbO
Niektóre azotany redukują się do azotynów w wyniku podgrzania, np.
- 2KNO3 → 2KNO2 + O2
