Bóbr (dopływ Odry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bóbr
Bóbr
Bóbr w Żaganiu
Lokalizacja Europa
 Czechy
 Polska
Źródło Karkonosze,
Bobrowy Stok,
Královec
780 m n.p.m.
Ujście Odra
okolice Krosna Odrzańskiego
38,1 m n.p.m.
52°03′04″N 15°04′18″E/52,051111 15,071667
Długość 272 km
Powierzchnia zlewni 5874 km²
Największe dopływy Kwisa
Czerna
Szprotawa
mapa
Dorzecze Bobru
Dorzecze Bobru
Rzeki Europy
Elektrownia Bobrowice I na Jeziorze Modrym w okolicach Siedlęcina
Budowa odcinka autostrady A4 w pobliżu Bolesławca. Most nad Bobrem
Bóbr w Kamiennej Górze

Bóbr (czes. Bobr; niem. Bober) – rzeka w południowo-zachodniej Polsce, płynie przez województwo dolnośląskie i lubuskie, największy z lewobrzeżnych dopływów Odry.

Rzeka ma długość 272 km (w Polsce 270 km, w Czechach 2 km), a powierzchnia jego dorzecza 5876 km² (w Polsce 5830 km², w Czechach 46 km²)[1].

Źródła ma we wschodnich Karkonoszach, w Czechach, na wysokości 780 m n.p.m. na Bobrowym Stoku.

Płynie w kierunku północno-zachodnim doliną o krętym przebiegu. Od źródeł płynie ku północnemu wschodowi przez Lubawkę i Kamienną Górę leżące w Kotlinie Kamiennogórskiej. W Marciszowie skręca ku północnemu zachodowi. Za Ciechanowicami skręca na zachód i przedziera się głęboką, przełomową doliną między Rudawami Janowickimi a Górami Kaczawskimi, która kończy się w Janowicach Wielkich. Przecina północną część Kotliny Jeleniogórskiej. Za Jelenią Górą skręca na północny zachód i wpływa w drugi przełomowy odcinek (Borowy Jar) między Pogórzem Izerskim a Górami Kaczawskimi. W Pilchowicach skręca na północ. Dalej dolina zwęża się i rozszerza, oddzielając Pogórze Izerskie od Pogórza Kaczawskiego, później przecina Bory Dolnośląskie, Wał Trzebnicki, Obniżenie Milicko-Głogowskie, Wzniesienia Zielonogórskie i dolinę środkowej Odry.

Uchodzi do Odry w okolicach Krosna Odrzańskiego.

Niektóre dopływy:

Niektóre miejscowości, przez które przepływa Bóbr:

Występują duże wahania wodostanów. Na Bobrze i zasilających go rzekach pod koniec XIX i na początku XX wieku wybudowano kilka zbiorników retencyjnych; największe to: Jez. Pilchowickie w Pilchowicach koło Jeleniej Góry (50 mln m³) oraz na Kwisie: Jez. Leśniańskie i Jez. Złotnickie (odpowiednio 10,5 i 15 mln m³).

Na rzece powstało kilka elektrowni wodnych – największa to Elektrownia Dychów k. Krosna Odrzańskiego oraz Elektrownia Pilchowice na Jeziorze Pilchowickim.

Rzeka dostępna jest dla spływów kajakowych na długości 251 km. Raz do roku w maju organizowany jest "Międzynarodowy Spływ Kajakowy im. Andrzeja Strycharczyka na Bobrze". Impreza trwa cztery dni i odbywa się na trasie Janowice WielkieBolesławiec (etapy: Janowice WielkieJelenia Góra; Jelenia Góra – Zapora w Pilchowicach; WleńLwówek Śląski; Lwówek Śląski – Bolesławiec). Do 2000 roku spływ odbywał się na trasie Lwówek Śląski – Żagań (etapy: Lwówek Śląski – Bolesławiec; Bolesławiec – Parkoszów; Parkoszów – Szprotawa; Szprotawa – Żagań).

Po włączeniu rzeki do Polski w 1945 r. przez krótki okres używana była nazwa Bobrawa, później Bober, w końcu Bóbr.

Bitwa nad Bobrem[edytuj | edytuj kod]

W roku 1813, w czasie wojen napoleońskich, wojska francuskie stoczyły nad Bobrem w okolicy Lwówka Śląskiego dwie bitwy. Po stronie Napoleona walczyły wojska polskie. Pierwsza bitwa nad Bobrem 22 sierpnia zakończyła się zwycięstwem Napoleona nad wojskami pruskimi. Jednak już siedem dni później 29 sierpnia miała miejsce druga bitwa nad Bobrem, która przyniosła Francuzom klęskę. Dywizjon generała Puthoda, który nie brał udziału w bitwie nad Kaczawą wycofywał się w kierunku Jeleniej Góry, aby tam przeprawić się na lewy brzeg Bobru. Wezbrana rzeka pozrywała jednak mosty i Francuzi ruszyli w dół rzeki. W Płakowicach chcieli zbudować przeprawę, ale wzburzone wody im to uniemożliwiły. Naciskani przez korpus Langerona Francuzi podjęli próbę przebycia rzeki wpław. Skończyło się to tragicznie. W nurtach Bobru zginęło 2000 żołnierzy w tym generał i pułkownik. Przez rzekę podobno udało przeprawić się jedynie 40 żołnierzom[2]. Przez kilka następnych dni ciała topielców były wyrzucane na brzegi rzeki. Pochowano je w zbiorowej mogile na łące pod Brunowem[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Bóbr w Wikisłowniku
Wikimedia Commons

Przypisy

  1. PWN
  2. Słownik geografii turystycznej Sudetów. Pogórze Kaczawskie, pod redakcją Marka Staffy, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9
  3. "Heimatbuch des Kreises Löwenberg" Löwenberg 1925 str 231

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]