Bóbrka (powiat krośnieński)
| Bóbrka | |
 Kościół w Bóbrce, widok od strony wschodniej |
|
| Państwo |  Polska |
| Województwo | podkarpackie |
| Powiat | krośnieński |
| Gmina | Chorkówka |
| Liczba ludności (31.12.2011) | 842[1] |
| Strefa numeracyjna | (+48) 13 |
| Kod pocztowy | 38-458 |
| Tablice rejestracyjne | RKR |
|
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
  Bóbrka
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Bóbrka
|
|
 49°37′58″N 21°41′55″E / 49.632777777778, 21.698611111111Na mapach: 49°37′58″N 21°41′55″E / 49.632777777778, 21.698611111111 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa miejscowości | |
Bóbrka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Chorkówka. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.
Wieś położona jest 15 km od Krosna w bardzo malowniczym terenie, gęsto otoczona lasem.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Założona na prawie magdeburskim w 1397. W 1419 r. ówczesny właściciel Mikołaj h. Bogoria - proboszcz z Niepołomic dokonał zapisu swych dóbr na rzecz klasztoru Cystersów z Koprzywnicy. Ostatecznie Bóbrka stała się własnością Cystersów po 1420 r. kiedy to została postawiona w zastaw i nie wykupiona. W XVII wieku Zofia Skotnicka, żona Jana Skotnickiego podpisywała się jako pochodząca z Bóbrki, doceniając przez to wartość tej miejscowości. O istnieniu tzw. oleju skalnego w okolicach Bóbrki informował Jan Długosz (XV w.). W 1721 roku opisano poszukiwanie, a nawet metody wydobycia i przetworzenia oleju skalnego w Bóbrce.
W Bóbrce znajduje się też blisko stuletni kościół będący siedzibą parafii pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Parafia należy do dekanatu Dukla archidiecezji przemyskiej.
Około 1870 roku spłonął w Bóbrce okazały dwór Jabłeckich. Odbudować udało się tylko niewielki dworek przez Józefa Ferdynanda Jabłeckiego herbu Kościesza [2] , ale i ten już dziś nie istnieje.
Kopalnia Łukasiewicza i Trzecieskiego [edytuj]
W pobliskim lesie zbudowano pierwszą w świecie kopalnię oleju skalnego, jak wówczas tę substancję nazwano, czyli ropy naftowej. Prace poszukiwawcze rozpoczęto w 1854 roku, a w 1856 Karol Klobassa-Zrencki, Tytus Trzecieski i Ignacy Łukasiewicz zawiązali pierwszą na świecie spółkę naftową. Jako pierwszy destylacji ropy naftowej i otrzymanie z niej nafty dokonał Ignacy Łukasiewicz(w 1853 roku). Po śmierci dyrektora kopalni Adolfa Jabłońskiego w 1887 r. zarząd i kierownictwo kopalni Bóbrka objął powstaniec styczniowy - inż. Zenon Suszycki. Rozpowszechnił na kopalni Bóbrka kanadyjską metodę wiercenia. Jako jeden z pierwszych wdrożył metodę zamykania wód wgłębnych rurami hermetycznymi. Zbudował pierwszy rurociąg do stacji kolejowej w Krośnie, którym tłoczona była ropa z kopalni Bóbrka, Wietrzno i Równe.
W odległości 1 km, na terenie pierwszej kopalni oleju skalnego znajduje się skansen – Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza, wraz z najstarszą na świecie kopalnią Franek, czynną do dziś. Łukasiewicz był również fundatorem szkoły w Bóbrce – obecnie remontowanej jako prywatny dom, zgodnie z oryginalnym wyglądem.
Przypisy
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce
- Bóbrka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.
|
|||||||||||
