Bęben wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bęben basowy jako element zestawu perkusyjnego.
Stopa zdemontowana z bębna basowego.
Stopa przytwierdzona do bębna

Bęben wielki, inaczej bęben basowy, bęben taktowy, taktownik lub centrala – największy bęben w całym zestawie perkusyjnym, charakteryzujący się mocną konstrukcją i niskim brzmieniem. Wraz z werblem daje podstawę rytmu. Średnica instrumentu mieści się w zakresie od 18" do 26".

Gra na bębnie wielkim[edytuj | edytuj kod]

Dźwięki z bębna basowego najczęściej wydobywa się używając pojedynczego lub podwójnego mechanizmu nożnego – tzw. stopy. Jest to mechanizm, którego główną część stanowi pedał, którego naciśnięcie powoduje wybicie sprzęgniętego z nim bijaka. Bijak po wybiciu uderza o bęben i, o ile pedał został puszczony, wraca do pozycji wyjściowej. Pierwszym perkusistą, który zagrał na bębnie basowym przy pomocy stopy był Dee Dee Chandler pod koniec XIX wieku[1].

Stopa podwójna, tzw. twin składa się z dwóch niezależnych pedałów sprzęgniętych z dwoma niezależnymi bijakami. Budowa stopy podwójnej umożliwia ustawienie drugiego pedału w pobliżu pedału hi-hata. Stopy podwójnej używa się głównie w niektórych odmianach jazzu, rocka i metalu.

Elementy budowy bębna wielkiego[edytuj | edytuj kod]

Elementami budowy bębna basowego są zwykle:

  • drewniany, metalowy lub wykonany z tworzywa sztucznego korpus
  • przednia i tylna membrana (przeciwległa do perkusisty może zawierać otwory, lub zostać usunięta w niektórych przypadkach)
  • obręcze przyciskające membrany
  • zestaw śrub napinających membrany
  • opcjonalne gniazdo mocowania statywu dla półkotłów (w górnej części instrumentu)
  • nóżki unieruchamiające bęben w poziomie
  • (opcjonalnie) podwójna stopa – element zestawu perkusyjnego przeznaczony do grania szybszych lub bardziej skomplikowanych rytmów. Umożliwia granie dwiema stopami na jednej centrali. Z początku takie granie było popularne tylko w muzyce metalowej i czasem punkowej, obecnie zaczęło przenikać do wielu innych stylów.

Tłumienie[edytuj | edytuj kod]

Celem wytłumienia dźwięków wysokich i podkreślenia basu bębna wielkiego, wkłada się do jego wnętrza specjalne maty, zwinięty materiał lub niewielką poduszkę. W zależności od pożądanego dźwięku mata tłumiąca może nie stykać się bezpośrednio z membranami, lub też stykać się z powierzchnią jednej lub dwóch membran.

Przypisy

  1. Anthony Baines: The Oxford companion to musical instruments. Oxford University Press, 1992, s. 25. ISBN 9780193113343.
Bęben basowy

Próbka dźwięku niewytłumionego bębna basowego z zestawu perkusyjnego.

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.