Będargowo (powiat policki)
| Będargowo | |
Kościół w Będargowie; elewacja południowa |
|
| Państwo | |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | policki |
| Gmina | Kołbaskowo |
| Liczba ludności | 220 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 91 |
| Kod pocztowy | 72-005, poczta Przecław |
| Tablice rejestracyjne | ZPL |
| Na mapach: | |
Będargowo (niem. Mandelkow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo, w odległości 8 km na południowy zachód od Szczecina.
W latach 1946-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.
Wieś jest sołectwem.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z dokumentu księżnej Anastazji z 1220, w którym poświadcza, że darowała wieś Będargowo kościołowi św. Jakuba w Szczecinie, i że biskup Zygwin poświęcił miejsce pod ołtarz i cmentarz. Wieś pozostawała własnością kościoła do czasów reformacji. W średniowieczu wieś miała kształt owalnicy, zatarty później przez wielokrotną przebudowę układu przestrzennego. Grunty wiejskie były gospodarowane przez lenników, wśród których wielu wywodziło sie z bogatych rodzin mieszczańskich. Pod koniec XV w. dochody ze wsi czerpała także żona ks. Bogusława X Anna Jagiellonka. W XVII w. wieś została zniszczona, a jej pełna odbudowa jako wsi chłopskiej datuje się od XIX w. W 1833 r. w Będargowie znajdowało się 14 pełnych gospodarstw chłopskich i 4 gospodarstwa osadnicze, a ponadto karczma i kuźnia. W 1862 r. we wsi w 57 rodzinach było 342 mieszkańców, gospodarowano na 3277 morgach ziemi. We wsi hodowano 50 koni, 150 sztuk bydła, 750 owiec i 110 świń. W 1925 r. Bedargowo liczyło 366, w 1933 r. 318, a w 1939 r. 325 mieszkańców [1].
[edytuj] Zabytki
Na terenie wsi znajduje się kościół pw. Matki Boskiej Wspomożycielki Wiernych z XIII wieku, posiadający charakterystyczną dla wiejskiego budownictwa sakralnego formę salową, opartą na planie prostokąta z wieżą od strony zachodniej. Wszystkie elewacje wykonane są z kwadr granitowych ułożonych we w miarę regularne rzędy. Kościół jak i znajdujący się dookoła cmentarz otoczony został kamiennym murem z bramami. Kolejne przebudowy w latach 1690, 1701, 1786, 1863 niemal całkowicie zatarły romańską architekturę kościoła. Rozebrano wieżę, której pozostałością są dwie ogromnych rozmiarów przypory zachodnie i zakrystię, której ślady widoczne są na elewacji północnej. Zniszczono romańskie okna, zamurowano portale południowy i północny. Ocalał jedynie ostrołukowy portal zachodni, ceglany, pięciokrotnie schodkowany. Szczyt wschodni blendowany i oskarpowany, również został przebudowany. Świątynia kryta jest dwuspadowym dachem ceramicznym. Na wyposażeniu kościoła znajdują się: XIX-wieczna chrzcielnica, ambona, ołtarz i prospekt organowy oraz dzwon z 1931 r. umieszczony na drewnianej dzwonnicy stojącej obok kościoła.
Przypisy
[edytuj] Galeria
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 35-36. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)
- H. Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern - Schilderung der Zustände dieser Lande in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts (Anklam 1862–1868, 13 Bände) Teil II: Landbuch des Herzogtums Stettin, von Kammin und Hinterpommern. T. Band 2: Randowscher Kreis und Allgemeines über die Kreise auf dem linken Oder-Ufer. Anklam: 1865, s. 1806-1809. (niem.), online http://books.google.de/books?id=u9QAAAAAcAAJ&pg=PA1#PPA1806
- Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preuβischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern: Welcher auβer der allgemeinen Einleitung die Beschreibung des Preuβischen Vorpommern enthält. T. 1. Stettin: Effenbart, 1779, s. 197. (niem.), online http://books.google.com/books?id=kQk_AAAAcAAJ&pg=PA197&#v=onepage&q&f=false
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Urząd Gminy Kołbaskowo
- Architektura Pomorza Zachodniego
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||||