Błękit alcjański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błękit alcjański
Błękit alcjański
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C56H68Cl4CuN16S4
Masa molowa 1298,86 g/mol
Wygląd niebieski proszek
Identyfikacja
Numer CAS 12040-44-7
PubChem 16211091[2]
Podobne związki
Podobne związki ftalocyjanian
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Błękit alcjański (ang. alcian blue (AB), zwany też alcian blue 8GX, Ingrain blue 1 oraz C.I. 74240) – barwnik, zawierająca miedź pochodna ftalocyjanianu. Barwi kwaśne mukopolisacharydy i glikozoaminoglikany, dla których jest najczęściej stosowanym barwnikiem kationowym, dającym w rezultacie kolor błękitny do niebiesko-zielonego. Może być łączony z innymi metodami barwienia preparatów: H-E oraz van Giesona. Wiąże się z ujemnie naładowanymi cząsteczkami w preparacie za pomocą sił elektrostatycznych. Stopniowego przemywając próbkę roztworem elektrolitu można odróżnić obojętne, sulfonowane i ufosforylowane mukopolisacharydy.

Przypisy

  1. Błękit alcjański (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-16].
  2. Błękit alcjański – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Kultury komórkowe wybarwione błękitem alcjańskim