Błękit indantrenowy RS
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Błękit indantrenowy RS | |||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C28H14N2O4 | ||||||||||||||||||
| Masa molowa | 442,42 g/mol | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | 81-77-6 | ||||||||||||||||||
| PubChem | 6690[4] | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||
Błękit indantrenowy RS (E130) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny barwnik zawierający w cząsteczce dwie reszty antrachinonowe połączone dwoma mostkami aminowymi. Występuje w postaci niebieskich igieł o metalicznym połysku. Nie znajduje się na liście dodatków do żywności dozwolonych w Polsce[5].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Błękit indantrenowy RS (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-16].
- ↑ Błękit indantrenowy RS (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-06-16].
- ↑ 3,0 3,1 Katalog ABCR
- ↑ Błękit indantrenowy RS – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18.09.2008 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 177, poz. 1094)
|
|||||