Błękit tymolowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błękit tymolowy
Błękit tymolowy
Błękit tymolowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C27H30O5S
Masa molowa 466,59 g/mol
Wygląd brunatnawozielony do zielonkawoniebieskiego, krystaliczny proszek[4]
Identyfikacja
Numer CAS 76-61-9
62625-21-2 (sól sodowa)
PubChem 65565[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Błękit tymolowy – to chemiczny wskaźnik pH, który przybiera barwę od czerwonej do żółtej w zakresie pH 1,2 - 2,8 i od żółtej do niebieskiej w zakresie pH 8,0 - 9,6. Dwa zakresy zmiany barwy tego wskaźnika związane są z dwoma etapami jego dysocjacji.

Strutury trzech form błękitu tymolowego: forma niezdysocjowana i dwie formy anionowe
Barwy błękitu tymolowego, w zależności od środowiska (od lewej): kwaśne, obojętne i zasadowe.

W praktyce laboratoryjnej jako indykator kwaso-zasadowy stosowany jest w postaci roztworu o składzie: 0,1g błękitu tymolowego + 21,5 cm3 0,01 mol dm3 NaOH + 228,5 cm3 wody.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Błękit tymolowy (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  2. 2,0 2,1 Błękit tymolowy (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-06-16].
  3. Błękit tymolowy (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-16].
  4. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  5. Błękit tymolowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.