Błękitnik rudogardły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błękitnik rudogardły
Sialia sialis[1]
(Linnaeus, 1758)
Błękitnik rudogardły
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina drozdy
Rodzaj Sialia
Gatunek błękitnik rudogardły
Synonimy
  • Motacilla Sialis Linnaeus, 1758
Podgatunki
  • S. s. sialis (Linnaeus, 1758)
  • S. s. grata Bangs, 1898
  • S. s. bermudensis A. H. Verrill, 1901
  • S. s. nidificans A. R. Phillips, 1991
  • S. s. fulva Brewster, 1885
  • S. s. guatemalae Ridgway, 1882
  • S. s. meridionalis Dickey & van Rossem, 1930
  • S. s. caribaea T. R. Howell, 1965
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Błękitnik rudogardły (Sialia sialis) – gatunek ptaka z rodziny drozdów (Turdidae).

Systematyka
Wyróżniono kilka podgatunków S. sialis[3][4][5]:
  • błękitnik rudogardły (Sialia sialis sialis) – południowa i południowo-wschodnia Kanada, wschodnie i środkowe USA i północno-wschodni Meksyk.
  • Sialia sialis grata – południowa Floryda (południowo-wschodnie USA).
  • Sialia sialis bermudensisBermudy.
  • Sialia sialis nidificans – wschodnio-środkowy Meksyk.
  • Sialia sialis fulva – południowo-zachodnie USA do środkowego Meksyku.
  • błękitnik południowy (Sialia sialis guatemalae) – południowo-wschodni Meksyk i Gwatemala.
  • Sialia sialis meridionalisSalwador, Honduras i północna Nikaragua.
  • Sialia sialis caribaea – wschodni Honduras i północno-wschodnia Nikaragua.
Morfologia i tryb życia
Długość ciała 15–17 cm. Głowa, grzbiet, skrzydła oraz ogon jaskrawoniebieskie (jest to barwa strukturalna, która nie wynika z obecności barwnika, ale z budowy pióra, które załamuje promienie słoneczne). Podbródek biały. Gardło, pierś i boki koloru kasztanowatego. Brzuch oraz pokrywy podogonowe są białe. Samica ma grzbiet brązowy, skrzydła i ogon niebieskie; wokół oczu niewyraźna płowa obrączka; gardło, pierś oraz boki jasnordzawe; brzuch wraz z pokrywami podogonowymi białe. Młode ptaki z szarymi plamkami, z niebieskimi skrzydłami i ogonem. Przesiaduje przycupnięty w pionowej postawie. Zlatuje na ziemię, by schwytać owady, po czym wraca na czatownię.

W ornitologii służy za gatunek modelowy w badaniach związanych z rozrodem u ptaków oraz roli upierzenia i jego ścierania się w behawiorze błękitnika.

Zasięg, środowisko
Luźne zadrzewienia na południe od środkowo-wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, także południowo-wschodnia Arizona. Zimę spędza w południowej części swojego zasięgu lęgowego po Amerykę Środkową.

Przypisy

  1. Sialia sialis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Sialia sialis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Frank Gill, David Donsker: Family Turdidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.2. [dostęp 2012-11-11].
  4. Eastern Bluebird (Sialia sialis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-11-11].
  5. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Turdidae Rafinesque, 1815 - drozdy - Thrushes. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2012-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.