Błaże Koneski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błaże Koneski
Imiona i nazwisko Błaże Koneski
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1921
Nebregowo
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 1993
Macedonia Skopje
Narodowość macedońska
Gatunki wiersze, powieści, opowiadania, eseje
Ważne dzieła Gramatyka literackiego macedońskiego języka
Hafciarka
Winnica

Błaże Koneski (macedoński: Блаже Конески; ur. 19 grudnia 1921 w miejscowości Nebregowo, w pobliżu miasta Priłep, zm. 7 grudnia 1993 w Skopje) – jeden z kodyfikatorów współczesnego literackiego macedońskiego języka. Znany akademik, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, filolog, lingwista, tłumacz i profesor Wydziału Filozoficznego w Skopje.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Naukę w szkole podstawowej rozpoczął w Nebregowie, a po przeprowadzce kontynuował ją w Priłepie, ukończył tam gimnazjum, jako najlepszy uczeń otrzymał stypendium i wyjechał do Kragujevaca, tam ukończył liceum. Po ukończeniu liceum w Belgradzie zapisał się na Wydział Medyczny, ale po jednym semestrze rozpoczął studia filozoficzne, a po kapitulacji Królestwa Jugosławii zapisał się na Uniwersytet Sofijski im. św. Klemensa z Ochrydy, kontynuując studia filologiczne. Ze względu na trudną sytuację Macedończyków w Królestwie Jugosławii i Królestwie Bułgarii, podczas studiów na Uniwersytecie w Belgradzie występował jako Blagoj Konevikj, a na Uniwersytecie Sofijskim jako Blagoj Konev.

Naukowa i twórcza działalność[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na swoje doświadczenia życiowe aktywnie zaangażował się w standaryzację języka macedońskiego. Zebrał reguły pisowni macedońskiego języka literackiego, a także był redaktorem "Słownika języka macedońskiego". Założyciel studiów macedonistyki na Uniwersytecie w Skopje, którego w latach 1958–1963 był rektorem. W roku 1967 został członkiem Macedońskiej Akademii Nauk i Sztuk (MANU) i był jej pierwszym przewodniczącym (do 1975 roku). Był również członkiem macedońskiego PEN-clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Macedońskich od 1947 roku i jego pierwszym przewodniczącym. Pracował jako redaktor czasopisma "Nov den“ i „Makedonski jazik“.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Земјата и љубовта (poezja, 1948)
  • Македонски правопис со правописен речник (współautor Krum Toszew, 1950)
  • Граматика на македонскиот литературен јазик (część pierwsza, 1952)
  • За македонскиот литературен јазик (1952)
  • Песни (1953)
  • Граматика на македонскиот литературен јазик (część druga, 1954)
  • Везилка (poezja, 1955)
  • Лозје (krótkie opowiadania, 1955)
  • Речник на македонскиот јазик (1961)
  • Песни (1963),
  • Историја на македонскиот јазик (1965)
  • Речник на македонскиот јазик (tom drugi, 1965)
  • Речник на македонскиот јазик (tom trzeci, 1966)
  • Стерна (poezja, 1966)
  • Ракување (poemat, 1969)
  • Јазикот на македонската народна поезија (1971)
  • Беседи и огледи (1972)
  • Записи (poezja, 1974)
  • Стари и нови песни (1979)
  • Места и мигови (poezja, 1981)
  • Чешмите (poezja, 1984)
  • Македонскиот 19. век, јазични и книжевно-историски прилози (1986)
  • Ликови и теми (esej, 1987)
  • Послание (poezja, 1987)
  • Тиквешки зборник (praca naukowa, 1987)
  • Средба во рајот (poezja, 1988)
  • Црква (poezja, 1988)
  • Дневник по многу години (proza, 1988)
  • Златоврв (poezja, 1989)
  • Поезија (Konstantin Miladinov) (1989)
  • Сеизмограф (poezja, 1989)
  • Македонски места и теми (esej, 1991),
  • Небесна река (wiersze i tłumaczenia, 1991),
  • Светот на легендатата и песната (eseje i referaty, 1993),
  • Црн овен (poezja, 1993)