Bładnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bładnica
Bładnica
Bładnica w Skoczowie
Lokalizacja Europa
 Polska,
województwo śląskie,
powiat cieszyński
Źródło północne stoki Kowaloka
490 m n.p.m.
Ujście Wisły
w Skoczowie
ok. 290 m n.p.m.
49°48′05,0″N 18°47′32,7″E/49,801389 18,792417
Długość ok. 12,5 km
Powierzchnia zlewni 42,1[1] km²

Bładnicapotok na Pogórzu Cieszyńskim, lewobrzeżny dopływ Wisły. Długość ok. 12,5 km, powierzchnia dorzecza wynosi 42,1 km².

Źródła na wysokości ok. 490 m n.p.m., na północnych stokach wzgórza Kowalok (559 m n.p.m.; północne podnóża masywu Małej Czantorii). Spływa generalnie w kierunku północnym, w górnym biegu wyznaczając granicę administracyjną między miastem Ustroń (na wschodzie) a gminą Goleszów (na zachodzie). Następnie wpływa do gminy Skoczów, przez Bładnice a następnie Międzyświeć, m.in. obok tamtejszego grodziska. W dolnym biegu zmienia kierunek na północno wschodni i przepływa przez Skoczów. Uchodzi do Wisły na wysokości ok. 290 m n.p.m. w centrum Skoczowa.

Bładnica zbiera niewiele dopływów. Jedynym większym dopływem prawobrzeżnym jest potok Żabiniec spod Małej Czantorii, uchodzący do niej między Ustroniem a Hermanicami na wysokości ok. 345 m n.p.m. Z dopływów lewobrzeżnych należy wymienić duży potok Radoń, uchodząca do Bładnicy w Bładnicach Dolnych na wysokości ok. 312 m n.p.m.

Koryto rzeki Bładnica jest prawie na całej długości uregulowane i częściowo obwałowane. Głębokość wody waha się zwykle w zakresie od kilkunastu do ok. 50-60 cm, jednak w czasie wiosenno-letnich wezbrań może gwałtownie wzrastać (ostatnie takie wezbranie miało miejsce w czerwcu 2013 r.[2]).

Przypisy

  1. Aleksander Dorda: Środowisko abiotyczne. Charakterystyka hydrograficzna. Rzeki i potoki. Dorzecze Małej Wisły. W: Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych pod redakcją Idziego Panica. T. I: Śląsk Cieszyński w czasach prehistorycznych. Cz. pierwsza: Środowisko przyrodnicze. Cieszyn: Starostwo Powiatowe, 2009, s. 65. ISBN 978-83-926929-2-8.
  2. http://bielskobiala.gazeta.pl/bielskobiala/1,88025,14080069,Lokalne_podtopienia_w_Skoczowie__Dowieziono_worki.html

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mapa topograficzna 1:25 000 arkusz nr 541.32 Cieszyn, wyd. Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1984;
  • Mapa topograficzna 1:25 000 arkusz nr 541.41 Skoczów, wyd. Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1984;
  • Mapa topograficzna 1:25 000 arkusz nr 541.43 Ustroń, wyd. Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1984;