Błona podśluzowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Błona podśluzowa (łac. tunica submucosa) – łącznotkankowa błona leżąca pod błoną śluzową. Umożliwia ograniczoną przesuwalność błony śluzowej względem podłoża. Zawiera naczynia krwionośne, włókna nerwowe, zazwyczaj także małe gruczoły wydzielnicze, które produkują i wydzielają śluz na powierzchnię błony śluzowej.

Błona podśluzowa występuje na całej długości przewodu pokarmowego. Poza tym znajduje się m.in. w jamie nosowej (produkuje tu wodnistą wydzielinę zawierającą niewielkie ilości białek).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.