BDO World Darts Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

BDO World Darts Championship – jedna z wersji mistrzostw świata w darcie (od rozłamu w 1994 roku), traktowana na równi z PDC World Darts Championship. Organizacją mistrzostw zajmuje się federacja British Darts Organisation. Turniej jest organizowany od 1978 roku. Zawody są organizowane kilka dni po zakończeniu mistrzostw federacji PDC.

Pierwszy turniej rozegrano w 1978 roku w klubie Heart of the Midlands Nightclub w Nottingham w Anglii. Rok później mistrzostwa zostały rozegrane w Stoke-on-Trent, gdzie impreza została do 1985 roku. Obecnie zawody są rozgrywane w Lakeside Leisure Complex w miasteczku Frimley Green w hrabstwie Surrey.

W trakcie turnieju miało miejsce wiele ciekawych sytuacji. W 1983 roku 22-letni kwalifikant Keith Deller, pokonał trzech najlepszych zawodników świata i dokonał dużej niespodzianki zdobywając mistrzowski tytuł. W 1990 roku amerykański zawodnik Paul Lim w drugiej rundzie turnieju zanotował jedyne w historii turnieju zakończenie lega w dziewięciu rzutach (jego przeciwnikiem był Jack McKenna), za co zainkasował 50,000 funtów, co było większą nagrodą niż ewentualna wygrana w konkursie.

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1978 - 2003 Embassy (Worldwide Promotions, Imperial Tobacco)
  • 2004 - obecnie Lakeside Country Club

Miejsca odbywania turnieju[edytuj | edytuj kod]

Oglądalność[edytuj | edytuj kod]

Transmisją turnieju na terenie Wlk. Brytanii zajmuje się BBC. W Polsce turniej można oglądać za pośrednictwem platformy Eurosport.

Statystyki oglądalności:

  • 2008 3,010,000 (widzów)
  • 2007 3,300,000
  • 2006 3,620,000
  • 2005 2,550,000
  • 2004 3,410,000
  • 2003 2,810,000
  • 2002 2,460,000
  • 2001 3,680,000
  • 2000 3,700,000
  • 1999 4,060,000

Finały turnieju[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwycięzca (średnia punktów w finale) Wynik 2. miejsce (średnia punktów w finale) Pula nagród Nagroda dla zwycięzcy Nagroda dla 2. miejsca
1978 Walia Leighton Rees (92,40) 11-7 legs Anglia John Lowe (89,40) £10 500 £3 000 £1 700
1979 Anglia John Lowe (87,42) 5-0 Walia Leighton Rees (76,62) £15 000 £4 500 £2 000
1980 Anglia Eric Bristow (88,10) 5-3 Anglia Bobby George (86,49) £15 000 £4 500 £2 000
1981 Anglia Eric Bristow (86,10) 5-3 Anglia John Lowe (81,00) £23 300 £5 500 £2 500
1982 Szkocja Jocky Wilson (88,10) 5-3 Anglia John Lowe (84,30) £28 000 £6 500 £3 000
1983 Anglia Keith Deller (90,00) 6-5 Anglia Eric Bristow (93,90) £33 050 £8 000 £3 500
1984 Anglia Eric Bristow (97,50) 7-1 Anglia Dave Whitcombe (90,60) £38 500 £9 000 £4 000
1985 Anglia Eric Bristow (97,50) 6-2 Anglia John Lowe (93,12) £43 000 £10 000 £5 000
1986 Anglia Eric Bristow (94,47) 6-0 Anglia Dave Whitcombe (90,45) £52 500 £12 000 £6 000
1987 Anglia John Lowe (90,63) 6-4 Anglia Eric Bristow (94,29) £60 300 £14 000 £7 000
1988 Anglia Bob Anderson (92,70) 6-4 Anglia John Lowe (92,07) £71 600 £16 000 £8 000
1989 Szkocja Jocky Wilson (94,32) 6-4 Anglia Eric Bristow (90,66) £86 900 £20 000 £10 000
1990 Anglia Phil Taylor (97,47) 6-1 Anglia Eric Bristow (93,00) £153 200 [1] £24 000 £12 000
1991 Anglia Dennis Priestley (92,57) 6-0 Anglia Eric Bristow (84,15) £110 500 £26 000 £13 000
1992 Anglia Phil Taylor (97,59) 6-5 Anglia Mike Gregory (94,41) £119 500 £28 000 £14 000
1993 Anglia John Lowe (83,97) 6-3 Anglia Alan Warriner (82,32) £128 500 £30 000 £15 000
1994 Kanada John Part (82,44) 6-0 Anglia Bobby George (80,31) £136 100 £32 000 £16 000
1995 Walia Richie Burnett (93,63) 6-3 Holandia Raymond van Barneveld (91,23) £143 000 £34 000 £17 000
1996 Anglia Steve Beaton (90,27) 6-3 Walia Richie Burnett (88,05) £150 000 £36 000 £18 000
1997 Szkocja Les Wallace (92,19) 6-3 Walia Marshall James (92,01) £158 000 £38 000 £19 000
1998 Holandia Raymond van Barneveld (93,96) 6-5 Walia Richie Burnett (97,14) £166 000 £40 000 £20 000
1999 Holandia Raymond van Barneveld (94,65) 6-5 Anglia Ronnie Baxter (94,65) £174 000 £42 000 £21 000
2000 Anglia Ted Hankey (92,40) 6-0 Anglia Ronnie Baxter (88,35) £182 000 £44 000 £22 000
2001 Anglia John Walton (95,55) 6-2 Anglia Ted Hankey (94,86) £189 000 £46 000 £23 000
2002 Australia Tony David (93,57) 6-4 Anglia Mervyn King (89,67) £197 000 £48 000 £24 000
2003 Holandia Raymond van Barneveld (94,86) 6-3 Walia Ritchie Davies (90,66) £205 000 £50 000 £25 000
2004 Anglia Andy Fordham (97,08) 6-3 Anglia Mervyn King (91,02) £201 000 £50 000 £25 000
2005 Holandia Raymond van Barneveld (96,78) 6-2 Anglia Martin Adams (91,35) £201 000 £50 000 £25 000
2006 Holandia Jelle Klaasen (90,42) 7-5 Holandia Raymond van Barneveld (93,06) £263 000 £60 000 £25 000
2007 Anglia Martin Adams (90,30) 7-6 Anglia Phill Nixon (87,09) £278 000 £70 000 £30 000
2008 Walia Mark Webster (92,07) 7-5 Australia Simon Whitlock (93,92) £310 000 £85 000 £30 000
2009 Anglia Ted Hankey (91,46) 7-6 Anglia Tony O'Shea (90,54) £320 000 £95 000 £30 000
2010 Anglia Martin Adams (95,01) 7-5 Anglia Dave Chisnall (93,42) £325 000 £100 000 £30 000
2011 Anglia Martin Adams (92,13) 7-5 Anglia Dean Winstanley (89,08) £329 000 £100 000 £30 000
2012 Holandia Christian Kist (90,00) 7-5 Anglia Tony O'Shea (87,78) £329 000 £100 000 £30 000
2013 Anglia Scott Waites (86,43) 7-1 Anglia Tony O'Shea (81,90) £342 000 £100 000 £30 000
2014 Anglia Stephen Bunting (96,36) 7-4 Anglia Alan Norris (92,18) £352 000 £100 000 £35 000

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw: Eric Bristow 5. Raymond van Barneveld zwyciężył czterokrotnie (potem raz w PDC World Championship). Phil Taylor zwyciężał dwukrotnie, jednak czternastokrotnie triumfował w PDC World Championships.
Najwięcej finałów: Eric Bristow 10. John Lowe wystąpił w ośmiu finałąch, zaś Raymond van Barneveld w sześciu. Phil Taylor wystąpił w 18 finałach, jeśliby liczyć mistrzostwa federacji BDO i PDC razem.
Najmłodszy zwycięzca: Jelle Klaasen 21 lat 90 dni (2006).
Najmłodszy uczestnik: Michael van Gerwen 17 lat 257 dni (2007).
Najstarszy zwycięzca: Martin Adams 54 lat 223 dni (2011).
Liczba różnych zwycięzców: 22. Scott Waites został dwudziestym pierwszym kolejnym zwycięzcą turnieju po wygranie w 2013 roku.
Leworęczni triumfatorzy: Les Wallace & Mark Webster to jedyni leworęczni zwycięzcy turnieju.
Zwycięzcy noszący okulary: John Walton, Martin Adams i Mark Webster to jedyni zwycięzcy turnieju noszący okulary.

Najwyższe średnie[edytuj | edytuj kod]

Średnie meczowe powyżej 100 punktów:

  • 103.83 Raymond van Barneveld (2004, ćwierćfinał) v John Walton
  • 102.63 Dennis Priestley (1993, 1. runda) v Jocky Wilson
  • 101.67 Mervyn King (2002, ćwierćfinał) v Raymond Barneveld
  • 101.55 Ted Hankey (1998, 1. runda) v Wayne Weening
  • 101.40 Marko Pusa (2001, 2. runda) v Jez Porter
  • 101.28 Martin Adams (2002, ćwierćfinał) v Wayne Jones
  • 101.10 Raymond van Barneveld (2002, ćwierćfinał) v Mervyn King
  • 100.92 Raymond van Barneveld (2005, 2. runda) v Mike Veitch
  • 100.83 Raymond van Barneveld (2003, ćwierćfinał) v Eric Clarys
  • 100.83 Raymond van Barneveld (2002, 1. runda) v Bobby George
  • 100.80 Phil Taylor (1990, półfinał) v Cliff Lazarenko
  • 100.71 Raymond van Barneveld (2002, 2. runda) v Eric Clarys
  • 100.71 Darryl Fitton (2008, 2. runda) v Gary Robson
  • 100.62 Martin Adams (1999, 2. runda) v Graham Hunt
  • 100.62 John Walton (2001, 1. runda) v Ritchie Davies
  • 100.38 Ted Hankey (1999, 1. runda) v Roger Carter
  • 100.29 Keith Deller (1985, ćwierćfinał) v John Lowe
  • 100.07 Martin Adams (2007, 1. runda) v Tony O'Shea
  • 100.02 Chris Mason (2000, 1. runda) v Raymond Barneveld

Mistrzostwa kobiet[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwycięzca (średnia punktów w finale) Wynik (w setach) 2. miejsce (średnia punktów w finale)
2001 Anglia Trina Gulliver (83.97) 2-1 Anglia Mandy Solomons (79.11)
2002 Anglia Trina Gulliver (84.36) 2-1 Holandia Francis Hoenselaar (82.95)
2003 Anglia Trina Gulliver (84.93) 2-0 Szkocja Anne Kirk (70.20)
2004 Anglia Trina Gulliver (87.03) 2-0 Holandia Francis Hoenselaar (85.44)
2005 Anglia Trina Gulliver (79.68) 2-0 Holandia Francis Hoenselaar (73.89)
2006 Anglia Trina Gulliver (73.80) 2-0 Holandia Francis Hoenselaar (70.26)
2007 Anglia Trina Gulliver (80.61) 2-1 Holandia Francis Hoenselaar (79.23)
2008 Rosja Anastasia Dobromyslova (81.54) 2-0 Anglia Trina Gulliver (71.64)
2009 Holandia Francis Hoenselaar (77.39) 2-1 Anglia Trina Gulliver (75.19)
2010 Anglia Trina Gulliver (80.52) 2-0 Walia Rhian Edwards (68.25)
2011 Anglia Trina Gulliver (73.95) 2-0 Walia Rhian Edwards (73.86)
2012 Rosja Anastasia Dobromyslova (73.95) 2-1 Anglia Deta Hedman (74.13)

Przypisy

  1. Prize fund included £52,000 bonus for Paul Lim's 9-dart finish.