Body Mass Index

Z Wikipedii

(Przekierowano z BMI (wskaźnik))
Skocz do: nawigacji, szukaj
Tabela BMI

Body Mass Index (ang. wskaźnik masy ciała, w skrócie BMI; inaczej wskaźnik Queteleta II) – współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach.

BMI=\frac{waga \ [kg]}{wzrost^2 \ [m^2]}

Dla osób dorosłych wartość BMI wskazuje na[1]:

  • < 15 – wygłodzenie
  • 15,0–17,4 – wychudzenie (spowodowane zwykle przez ciężką chorobę lub anoreksję[potrzebne źródło])
  • 17,5–18,4 – niedowagę
  • 18,5–24,9 – wartość prawidłową
  • 25,0–29,9 – nadwagę
  • 30,0–34,9 I stopień otyłości
  • 35,0–39,9 II stopień otyłości
  • >= 40,0 III stopień otyłości (otyłość skrajna)

Oznaczanie wskaźnika masy ciała ma znaczenie w ocenie zagrożenia chorobami związanymi z nadwagą i otyłością, np. cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą. Im mniejsza wartość BMI, tym ryzyko wystąpienia takich chorób jest mniejsze.

BMI jest bardzo prosty w użyciu, jest jednak dosyć niedokładnym wskaźnikiem nadwagi czy też ryzyka chorób z nią związanych. Kulturyści mogą mieć BMI wskazujące na skrajną otyłość posiadając jednocześnie bardzo mało tkanki tłuszczowej.

O wiele dokładniejszym (lecz trudniejszym do zmierzenia bez specjalistycznej aparatury) wskaźnikiem jest procentowa zawartość tłuszczu w organizmie.

Przypisy

  1. ↑ Szczeklik, Andrzej (2005) Choroby wewnętrzne, tom I i II. Kraków: Medycyna Praktyczna.


Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Body_Mass_Index”
Utwórz książkę