BRDM-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
BRDM-2
BRDM-2 w Fort Benning
BRDM-2 w Fort Benning
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Arzamaska Fabryka Maszyn
Typ pojazdu opancerzony transporter rozpoznawczy
Trakcja kołowa (4x4)
Załoga 4
Historia
Produkcja 1963-1989
Dane techniczne
Silnik gaźnikowy 4-suwowy, widlasty, 8-cylindrowy GAZ-41
o mocy 140 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 290 l
Pancerz spawany z płyt walcowanych
Długość 5,75 m
Szerokość 2,35 m
Wysokość 2,31 m
Prześwit 0,43 m
Masa 6,6 t
bojowa: 7 t
Moc jedn. 20 KM/t
Osiągi
Prędkość 100 km/h
w wodzie: 9-10 km/h
Zasięg 750
Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.) 122 cm
Ściany (wys.) 40 cm
Kąt podjazdu 30
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 wkm KPWT kal. 14,5 mm, 1 km PKT kal. 7,62 mm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

BRDM-2 (Bronirowannaja Razwiedywatielno-Dozornaja Maszyna, ros. Бронированная Разведывательно-Дозорная Машина – opancerzony pojazd rozpoznawczo-patrolowy) – opancerzony samochód rozpoznawczy. Został zaprojektowany w Związku Radzieckim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samochód BRDM-2 został opracowany w Biurze Konstrukcyjnym Fabryki Samochodów GAZ w 1962 r. Jego produkcję seryjną uruchomiono w 1963 r. Po raz pierwszy zaprezentowano go publicznie w 1966 r. Był używany w ponad 45 krajach.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

BRDM-2 posiada ulepszone właściwości pławne i lepsze uzbrojenie niż swój poprzednik. Przedział załogi umieszczono do przodu, a napędowy z tyłu. Silnik ma większą moc niż w BRDM-ie (140 KM V-8 zamiast 90 konnego 6-cylindrowego silnika). Załoga składa się z czterech osób: dowódca, kierowca, zwiadowca i celowniczy. Uzbrojenie jest takie samo jak w transporterze opancerzonym BTR-60: karabin maszynowy KPWT 14,5 mm oraz karabin maszynowy PKT 7,62 mm. Z zewnątrz różni się od pierwszego BRDM'a większym kadłubem. W podstawowej wersji ma zamontowaną stożkowatą wieżyczkę w centralnej części. W przedniej części posiada dwa włazy. BRDM-2 posiada reflektor podczerwieni, podczerwone światła drogowe oraz filtr NBC. Pojazd posiada dwie pary kół i centralny system regulacji ciśnienia przydatny do poruszania się w każdym terenie, a także dodatkowe koła w środkowej części kadłuba, ułatwiające pokonywanie rowów i nasypów. Posiada również pędnik wodnoodrzutowy do poruszania się w wodzie. Opancerzenie zabezpiecza przed ostrzałem z broni ręcznej. Odłamki artyleryjskie i pociski karabinów maszynowych mogą penetrować pancerz. Opony nie są zabezpieczone przed przebiciem i są podatne na uszkodzenia.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • BRDM-2RS - wóz rozpoznania skażeń chemicznych i promieniotwórczych z załogą trzyosobową: dowódca, kierowca, zwiadowca.
  • BRDM-2U - wóz dowódczo-sztabowy. Pozbawiony wieży i uzbrojenia. Wyposażony w większą liczbę środków łączności.
  • BRDM-2R5 z radiostacją umożliwiającą sprawną łączność dowódcy kompanii oraz dowódcom plutonów
  • BRDM-2 z sześcioprowadnicową wyrzutnią (9P122 albo 9P133) przeciwpancernych pocisków kierowanych 9M14 Malutka.
  • BRDM-2 z wyrzutnią ppk 9M17 Falanga.
  • BRDM-2 z wyrzutnią ppk 9M17M Skorpion
  • BRDM-2 z wyrzutnią ppk 9M113 Konkurs
  • BRDM-2 z rakietowym systemem przeciwlotniczym 9K35M3 Strzała-10M3.
  • BRDM-2 M96/M97 - polskie odmiany pojazdu BRDM-2

W muzeach[edytuj | edytuj kod]

Pojazdy BRDM-2 są eksponowane w następujących muzeach:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Magnuski, Opancerzony samochód rozpoznawczy BRDM, Wyd. MON, Warszawa 1975.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]