BTR-80

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
BTR-80
BTR-80 armii ukraińskiej podczas patrolu w Iraku
BTR-80 armii ukraińskiej podczas patrolu w Iraku
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR/ Rosja
Producent Arzamaska Fabryka Maszyn
Typ pojazdu transporter opancerzony
Trakcja kołowa (8x8)
Załoga 3 + 8
Dane techniczne
Silnik 1 x silnik wysokoprężny KamAZ 7403
o mocy 260 KM
Poj. zb. paliwa 290 l
Długość 7,65 m
Szerokość 2,9 m
Wysokość 2,35 m
Prześwit 0,475 m
Masa bojowa: 13,6 t
Moc jedn. 19,11 KM/t
Osiągi
Prędkość 80 km/h
w wodzie: 9 km/h
Zasięg 600
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: pływający
Rowy (szer.) 2,0 m
Ściany (wys.) 0,5 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x wkm KPWT kalibru 14,5 mm (500 naboi)
1 x km PKT kalibru 7,62 mm (2000 naboi)
Użytkownicy
Armia Radziecka, Rosja, Ukraina, Węgry, Serbia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

BTR-80 – współczesny rosyjski transporter opancerzony produkowany przez Arzamaską Fabrykę Maszyn.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1976 roku rozpoczęto produkcję transportera opancerzonego BTR-70. W następnych latach stał się on podstawowym pojazdem jednostek piechoty zmechanizowanej operujących w Afganistanie. BTR-70 był wozem lepszym niż BTR-60, którego zastąpił, ale okazało się że nadal ma pewne wady. Pojazd posiadał skomplikowany system napędowy składający się z dwóch silników, co zwiększało prawdopodobieństwo awarii. Krytycznie oceniano rozmieszczenie włazów do przedziału desantowego i ich niewielkie rozmiary. Dodatkowo okazało się, że maksymalny kąt podniesienia uzbrojenia jest zbyt niski i niemożliwe jest zwalczanie celów położonych na stokach gór czy dachach budynków.

Napływające z Afganistanu meldunki spowodowały opracowanie zmodernizowanej wieży dla BTR-70, w której maksymalny kąt podniesienia karabinów maszynowych zwiększono do 60°, oraz rozpoczęcie prac nad jego głęboko zmodernizowana wersją pozbawioną pozostałych wad. Pierwsze prototypy nowego wozu powstały na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. W następnych latach trwało udoskonalanie pojazdu i w 1984 roku rozpoczęto produkcję nowego transportera, który otrzymał wojskowe oznaczenie BTR-80.

BTR-80 jest napędzany pojedynczym silnikiem wysokoprężnym. Uzbrojenie jest umieszczone w wieży identycznej z zastosowaną w późnych BTR-70. BTR-80 jest pierwszym radzieckim ośmiokołowym transporterem opancerzonym, który otrzymał duże boczne drzwi przedziału desantowego.

Obecnie BTR-80 jest używany w państwach powstałych po rozpadzie ZSRR.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • BTR-80 - transporter opancerzony. Wersja podstawowa.
  • BTR-80K - wóz dowodzenia batalionu. Zewnętrznie jest identyczny z wozami liniowymi. Dodatkowe wyposażenie obejmuje dwie radiostacje R-173, dwie radiostacje przenośne R-159, układ nawigacji inercyjnej TNA-4, układ IFF, peryskopową busolę artyleryjską PAB-2M oraz dodatkowy przyrząd obserwacyjny TNP-165A.
  • BTR-80-K1Sz1 - podwozie bazowe, na którym montowane może być różnorodne wyposażenie elektroniczne (radiostacje, radioprzekaźniki).
    • Kuszetka-B - wóz dowódczo-sztabowy szczebla pułk/dywizja na podwoziu BTR-80K1Sz1.
  • RChM-4-01 - wóz rozpoznania skażeń.
  • 2S23 Nona-SWK - samobieżny moździerz kalibru 120 mm.
  • 1W152 - wóz dowodzenia dywizjonu lub baterii artylerii.
  • BREM-K - wóz zabezpieczenia technicznego.
  • BMM-1 - opancerzony ambulans przeznaczony do ewakuacji rannych.
  • BMM-2 - opancerzony ambulans pełniący role batalionowego punktu medycznego.
  • BMM-3 - opancerzony ambulans mieszczący polową salę operacyjną.
  • BTR-80A - kołowy bojowy wóz piechoty uzbrojony w armatę 2A72 kalibru 30 mm i km PKT kalibru 7,62 mm.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Igor Witkowski, 1993, Lekkie i średnie opancerzone wozy bojowe, Warszawa, WiS, ISBN 83-86028-02-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]