Bałakława
| Bałakława Балаклава |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Republika autonomiczna | |||||
| Wysokość | ~10 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2006) • liczba ludności |
40 000 |
||||
| Nr kierunkowy | +380-692 | ||||
| Strona internetowa | |||||
Bałakława (ukr. Балаклава, krm. Balıqlava, ros. Балаклава) – miejscowość na Ukrainie, na Krymie, do 1957 samodzielne miasto, obecnie część Sewastopola.
Bałakława leży nad zatoką Morza Czarnego.
Bałakława jest bardzo starą osadą, liczy ponad 3 tys. lat. Istnieją przypuszczenia, iż wzmianka o tej miejscowości znajduje się już w Odysei Homera. Od przełomu I/II wieku n.e. w Bałakławie stacjonowały wojska Cesarstwa Rzymskiego, które zbudowały tu fort. Pododdziały (vexilationes) legionów z terenu Mezji Dolnej (Moesia inferior) zapewniały bezpieczeństwo leżącego nieopodal miasta Chersonez, który był rzymskim protektoratem. Trwające od 1997 roku badania archeologiczne prowadzone są przez misję polsko-ukraińską (Uniwersytet Warszawski i Rezerwat Archeologiczny "Chersonez Taurydzki"). Badaniami ze strony polskiej kieruje prof. dr hab. Tadeusz Sarnowski. W trakcie badań ujawniono liczne pozostałości rzymskiej obecności, w tym świątynię poświęconą Jowiszowi Dolicheńskiemu (Juppiter Dolichenus) oraz fort rzymski dla ok. 500 żołnierzy. W miejscowości znajdują się ruiny genueńskiej twierdzy Czembalo, która to stała się inspiracją dla Adama Mickiewicza do napisania XVII Sonetu krymskiego "Ruiny zamku w Bałakławie".
W czasie wojny krymskiej, 25 października 1854 r. w pobliżu tej miejscowości miała miejsce bitwa, która przeszła do historii jako bitwa pod Bałakławą.
W czasach ZSRR wykuto w skałach zatoki w Bałakławie sztolnie, w których mieściły się jednostki 11 Dywizji Okrętów Podwodnych (JW 27201). Od 1959 r. Bałakława miała status garnizonu specjalnego przeznaczenia - w związku z dyslokacją w miejscowości składnicy broni nuklearnej Floty Czarnomorskiej (tzw. Obiekt 820, JW 90989). Obecnie obiekty byłej bazy wojskowej są udostępnione turystycznie.
Zmiany liczby mieszkańców:
- 1926 – 2324 osoby
- 1939 – 5148 osób
- 2001 – 30 000 osób
- 2006 – 40 000 osób