Bałczik

	Bałczik; Балчик
	Herb Bałczika
Państwo	Bułgaria
Obwód	Dobricz
Burmistrz	Krassimir Michailow
Powierzchnia	74,41 km²
Wysokość	199 m n.p.m.
Populacja (2005); • liczba ludności; • gęstość	; 11 610 ; 165,2 os./km²
Nr kierunkowy	(+359) 0579
Kod pocztowy	9600
Tablice rejestracyjne	TX
	Położenie na mapie Bułgarii ; Bałczik
	43°25′N 28°10′E / 43.416666666667, 28.166666666667Na mapach: 43°25′N 28°10′E / 43.416666666667, 28.166666666667
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Bałczik (bułg. Балчик)^[7] – miasto w północno-wschodniej Bułgarii, w obwodzie Dobricz, nad Morzem Czarnym. Około 13,9 tys. mieszkańców.

Zbudowane w formie amfiteatru nad zatoką, malownicze miasteczko zwane Białym Miastem ze względu na wapienne białe skały, na których powstało. Miasto założone już w starożytności, pierwotna grecka nazwa Krunoy, później przemianowane na Dionizopolis. W VIII-IX zostało włączone do Bułgarii pod nazwą Karwuna. W XVI w. znalazło się w obrębie Imperium osmańskiego i stało się jednym z głównych portów na Morzu Czarnym przyjmując nazwę Bałczik. Przez pewien czas, po 1913 roku włączone w granice Rumunii. Wtedy to w Bałcziku zatrzymała się królowa Maria Koburg, która zachwycona pięknem tego miejsca, zbudowała tu swoją letnią rezydencję. Bałczik powrócił do Bułgarii w 1940 roku.

Główną atrakcją turystyczną, oprócz naturalnej piaszczystej plaży jest właśnie pałacyk Królowej Marii z okalającym go Ogrodem Botanicznym, drugim pod względem zbiorów w Europie. Pałac, nazwany "Cichym Gniazdem" został zaprojektowany przez włoskich architektów Amerigo i Agostino, zaś projekt ogrodu powierzono Szwajcarowi o nazwisku Jules Janine. Kompleks łączący w sobie kombinację wpływów oreintalnych, chrześcijańskich, antycznych i zachodnich, składa się z kilku budynków (pałac, winiarnia, dom dla gości i inne), przez środek przebiega strumień z 9 m wodospadem. Ogród Botaniczny podzielony jest na kilka części (m.in. druga po Monako kolekcja kaktusów – 250 gatunków). Zgodnie z wolą Królowej, po jej śmierci, jej serce zostało złożone w kaplicy pałacowej. Jednak kiedy Bałczik powrócił w granice bułgarskie synowie przenieśli je do Rumunii. Po dziś dzień miasto żyje legendą królowej Marii Koburg. W 1955 roku Uniwersytet Sofijski przejął pieczę na parkiem zmieniając go w Ogród Botaniczny, który możemy dziś podziwiać (ponad 3500 gatunków roślin – kwiatów, drzew, krzewów i mchów).

W mieście znajduje się 5 cerkwi, z czego 4 działające, a także meczety. W 2007 roku archeolodzy Igor Łazarenko i Elina Mirczewa z Regionalnego Muzeum Historii w Warnie oraz Radostina Enczewa z Muzeum w Bałcziku odkryli ruiny świątyni Wielkiej Matki Bogów Kybele. Świątynia została zbudowana ok. 280-260 r. p.n.e. Jest to najlepiej zachowana tego typu świątynia na terenie wschodnich Bałkanów.