Bałczik
Na mapach:
| Balchik Bałczik Балчик |
|||
|
|||
 Balchik Bałczik Балчик |
|||
| Państwo |  Bułgaria |
||
| Obwód | Dobricz | ||
| Burmistrz | Krassimir Michailow | ||
| Powierzchnia | 74,41 km² | ||
| Położenie | 43°25′N 28°10′E |
||
| Wysokość | 199 m n.p.m. | ||
| Ludność (2005) • liczba ludności • gęstość |
12 291 165,2 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | (+359) 0579 | ||
| Kod pocztowy | 9600 | ||
| Tablice rejestracyjne | TX | ||
|
Położenie na mapie Bułgarii
  Balchik Bałczik
Балчик |
|||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Bałczik – miasto w północno-wschodniej Bułgarii, w obwodzie Dobricz, nad Morzem Czarnym. Około 13,9 tys. mieszkańców.
Zbudowane w formie amfiteatru nad zatoką, malownicze miasteczko zwane Białym Miastem ze względu na wapienne białe skały, na których powstało. Miasto założone już w starożytności, pierwotna grecka nazwa Krunoy, później przemianowane na Dionizopolis. W VIII-IX zostało włączone do Bułgarii pod nazwą Karvuna. W XVI w. znalazło się w obrębie Imperium Osmańskiego i stało się jednym z głównych portów na Morzu Czarnym przyjmując nazwę Bałczik. Przez pewien czas, po 1913 roku włączone w granice Rumuniii. Wtedy to w Bałcziku zatrzymała się królowa Maria Koburg, która zachwycona pięknem tego miejsca, zbudowała tu swoją letnią rezydencję. Bałczik powrócił do Bułgarii w 1940 roku.
Główną atrakcją turystyczną, oprócz naturalnej piaszczystej plaży jest właśnie pałacyk Królowej Marii z okalającym go Ogrodem Botanicznym, drugim pod względem zbiorów w Europie. Pałac, nazwany "Cichym Gniazdem" został zaprojektowany przez włoskich architektów Amerigo i Agostino, zaś projekt ogrodu powierzono Szwajcarowi o nazwisku Jules Janine. Kompleks łączący w sobie kombinację wpływów oreintalnych, chrześcijańskich, antycznych i zachodnich, składa się z kilku budynków (pałac, winiarnia, dom dla gości i inne), przez środek przebiega strumień z 9 m wodospadem. Ogród Botaniczny podzielony jest na kilka części (m.in. druga po Monako kolekcja kaktusów – 250 gatunków). Zgodnie z wolą Królowej, po jej śmierci, jej serce zostało złożone w kaplicy pałacowej. Jednak kiedy Bałczik powrócił w granice bułgarskie synowie przenieśli je do Rumunii. Po dziś dzień miasto żyje legendą królowej Marii Koburg. W 1955 roku Uniwersytet Sofijski przejął pieczę na parkiem zmieniając go w Ogród Botaniczny, który możemy dziś podziwiać (ponad 3500 gatunków roślin – kwiatów, drzew, krzewów i mchów).
W mieście znajduje się 5 cerkwi, z czego 4 działające, a także meczety. W 2007 roku archeolodzy Igor Lazarenko i Elina Mircheva z Regionalnego Muzeum Historii w Warnie oraz Radostina Encheva z Muzeum w Bałcziku odkryli ruiny świątyni Wielkiej Matki Bogów Kybele. Świątynia została zbudowana ok. 280-260 r. p.n.e. Jest to najlepiej zachowana tego typu świątynia na terenie wschodnich Bałkanów.
