Balga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bałga)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Balga
Бальга
Ruiny zamku
Ruiny zamku
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód kaliningradzki
Rejon bagrationowski
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kaliningradzkiego
Balga
Balga
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Balga
Balga
Ziemia 54°33′09″N 19°58′10″E/54,552500 19,969444Na mapach: 54°33′09″N 19°58′10″E/54,552500 19,969444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Rosja
Zamki Gotyckie w Polsce
Chorągiew komturii Balgi zdobyta pod Grunwaldem

Balga (niem. Balga, ros. Бальга) – dawny średniowieczny zamek i osada krzyżacka. Ruiny zamku położone są koło wsi Wiesiołoje (Весёлое) w obwodzie kaliningradzkim, w rejonie bagriatonowskim, nad Zalewem Wiślanym.

Dojazd od Braniewa przez Mamonowo (niem. Heiligenbeil, pol. Święta Siekierka), za Mamonowem od drogi do Kaliningradu w lewo. Dalej na północny wschód, również nad Zalewm Wiślanym znajdowała się siedziba sąsiedniej komturii Pokarmin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1238 r. Krzyżacy zdobyli pruski gród Balga, gdzie w roku następnym założyli zamek. Balga była siedzibą komturii od 1250 r., która rozciągała się pasem na południowy wschód, sięgając do Pisza i Ełku. Komturzy Balgi pełnili jednocześnie funkcję wójta Natangi. Balga ze względu na położenie (komunikacja wodna) nie została zdobyta w czasie powstań pruskich. W roku 1253 przez Balgę na Sambię kierowała się wyprawa z królem czeskim Przemysłem Ottokarem II. W tym czasie kończono budowę nowego zamku przeznaczonego dla konwentu. Budowlę uzupełniono o przedzamcze na początku XIV w. Zamek został rozebrany na początku XVII w., a materiał budowlany wykorzystano na budowę twierdzy w Piławie (niem. Pillau).

Teraźniejszość[edytuj | edytuj kod]

Obecnie Balga jest miejscowością niezamieszkaną. Po zamku pozostały odkryte fundamenty oraz ruiny przedzamcza, częściowo odrestaurowanego przed II wojną światową. W pobliżu pozostałości zamku znajdowały się ruiny kościoła św. Mikołaja z XIV w. z zachowanymi murami obwodowymi i portalem zdobionym kamieniami przywiezionymi z Ziemi Świętej oraz resztkami malowideł ściennych. Pozostałości murów kościoła zniknęły w lutym 2004 r. (złodzieje materiałów budowlanych – prasa kaliningradzka).

Kościół parafialny w Baldze przed 1525 należał do archiprezbiteratu w Braniewie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anatolij Bachtin, Gerhard Doliesen, Vergessene Kultur. Kirchen in Nord-Ostpreussen. Eine Dokumentation, 2. Aufl., Husum, Husum, 1998, ISBN 3-88042-849-2

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]