Bańska Bystrzyca
Z Wikipedii
Współrzędne: 48°44'8" N 19°8'43" E![]()
| Bańska Bystrzyca | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Kraj | |||
| Burmistrz | Ján Králik | ||
| Powierzchnia | 103,37 km² | ||
| Położenie | 48° 44' 8 '' N 19° 8' 43 '' E |
||
| Wysokość | 362 m n.p.m. | ||
| Ludność (2003) • liczba ludności • gęstość |
81 961 792,89 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 0 48 | ||
| Tablice rejestracyjne | BB, BC | ||
| Podział miasta | 18 dzielnic | ||
| Miasta partnerskie | |||
|
Położenie na mapie kraju
|
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Bańska Bystrzyca (słow. Banská Bystrica, węg. Besztercebánya, niem. Neusohl, łac. Neosolium) - miasto w środkowej Słowacji, w tradycyjnym regionie Horehronie. Ośrodek administracyjny kraju bańskobystrzyckiego i powiatu Banská Bystrica.
Bańska Bystrzyca leży na wysokości 350 m n.p.m. nad górnym Hronem, w Kotlinie Bańskobystrzyckiej (słow. Žiarská kotlina), otoczona przez Góry Krzemnickie od wschodu, Wielką Fatrę i Niżne Tatry od północy oraz Rudawy Weporskie i Poľanę od wschodu. Liczba mieszkańców miasta wynosi 80 745 osób [31 XII 2005], powierzchnia miasta - 103,5 km². Współrzędne geograficzne 48°43'57 N, 19° 08'57 E. Dzieli się na dzielnice:
- Banská Bystrica,
- Fončorda (węg. Foncsorda),
- Iliaš (węg. Illésfalva), przyłączona w 1966,
- Jakub (niem. Sankt Jakob, węg. Szentjakabfalva),
- Kostiviarska (niem. Kostführersdorf, węg. Kisélesd),
- Kráľová (niem. Königsdorf, węg. Garamkirályfalva), przyłączona w 1966,
- Kremnička (węg. Keremcse),
- Kynceľová (węg. Göncölfalva),
- Majer (niem. Mayersdorf, węg. Majorfalva), przyłączona w 1966,
- Podlavice (niem. Podlawitz, węg. Pallós), przyłączona w 1966,
- Radvaň (niem. Burgstädtl/Radwan, węg. Radvány), przyłączona w 1966,
- Rakytovce (niem. Hansdorf?, węg. Rakolc),
- Rudlová (niem. Rudolphsdorf, węg. Rudló), przyłączona w 1966,
- Sásová (niem. Sachsendorf, węg. Zólyomszászfalu), przyłączona w 1966,
- Senica (niem. Senitz, węg. Szénás),
- Skubín (węg. Szakbény), przyłączona w 1966,
- Šalková (niem. Schalksdorf, węg. Garamsálfalva),
- Uľanka (niem. Ulmannsdorf, węg. Olmányfalva).
Przez Bańską Bystrzycę przebiega droga krajowa nr 66 z Brezna do Zwolenia. Łączy się z nią droga krajowa nr 59 z Rużomberku. W mieście kończy się biegnąca z południa droga ekspresowa R1. Z północy na południe przebiega przez Bańską Bystrzycę międzynarodowa trasa E77. Zbiegają się tu linie kolejowe z Turčianskich Teplic, Brezna i Zwolenia. 18 km na południe od Bańskiej Bystrzycy w miasteczku Sliač znajduje się duże lotnisko.
Osadnictwo w okolicach Bańskiej Bystrzycy datuje się jeszcze z epoki kamienia i trwa w epoce brązu oraz w czasach celtyckich. Mieszkali tu również Germanie. Bańska Bystrzyca została założona przez Słowaków. Początki dziejów miasta sa związane z obfitymi niegdyś złożami surowców mineralnych: złota, srebra, rudy żelaza, a przede wszystkim miedzi. Na stanowisku archeologicznym Špania Dolina znaleziono narzędzia górnicze z XX-XVII wieku p.n.e.
Pierwsza wzmianka o Bańskiej Bystrzycy pochodzi z 1255, gdy król Węgier Béla IV udzielił miastu licznych przywilejów, z których najważniejszym było prawo wydobywania metali w okolicznych górach. Już od XII wieku do miasta ściągali liczni niemieccy górnicy i rzemieślnicy. Miasto stało się ośrodkiem górnictwa - początkowo wydobywano złoto i srebro, od połowy XIV wieku także miedź, rtęć i ołów. Poza górnictwem kwitły rzemiosło i handel. W późnym średniowieczu miedziana Bańska Bystrzyca była uważana za trzecie co do bogactwa miasto środkowej Słowacji, po złotej Kremnicy i srebrnej Bańskiej Szczawnicy. W XV wieku doszło do słowakizacji ludności górniczej, która dotychczas była czysto niemiecka.
W 1495 w Bańskiej Bystrzycy augsburski bankier Jakub Fugger, zwany "Bogatym" i pochodzący ze Spisza obywatel Krakowa Jan Thurzo założyli spółkę handlową Ungarischer Handel, która błyskawicznie osiągnęła ogromne obroty w handlu miedzią, stając się jednym z największych przedsiębiorstw handlowych w ówczesnym świecie. Wojny domowe i wojny z Turkami na początku XVI wieku doprowadziły jednak do stagnacji, a następnie do kryzysu wydobycia. W 1589, pod groźbą najazdów tureckich, miasto otoczono kamiennymi murami obronnymi. Bańska Bystrzyca nie została jednak bezpośrednio zaatakowana przez Turków. Została natomiast spalona w 1605 przez antyhabsburskich powstańców Stefana Bocskaya. Luterańskie wówczas miasto prowadziło walkę jednocześnie z katolickimi Habsburgami, Turkami i węgierską magnaterią. W 1620 na sejmie w Bańskiej Bystrzycy wybrano protestanckiego księcia Siedmiogrodu Gábora Bethlena na króla Węgier.
W XVIII wieku wyczerpały się złoża miedzi, co wymusiło reorientację miejskiej gospodarki. Najpierw zaczęto eksploatację rud żelaza, jednak również te kopalnie zamknięto w 1788 r. Rozpoczęto eksploatację drewna, wyrób papieru i płótna. W 1725 r. powstała pierwsza manufaktura płóciennicza, w ślad za nią otwierano kolejne. Po wielkim pożarze w 1761 r. odbudowano miasto w stylu barokowym. W 1776 Bańska Bystrzyca stała się siedzibą rzymskokatolickiego biskupstwa, a pod koniec XVIII wieku - władz komitatu Zólyom (Zwoleń). W czasach rewolucji przemysłowej w mieście rozwinęły się również inne gałęzie przemysłu i gospodarki. W 1830 powstała pierwsza nowoczesna fabryka (cukrownia), w 1845 - pierwsza kasa oszczędności. W 1873 otwarto linię kolejową do Zwolenia, a w 1884 - do Podbrezowej (w kierunku Brezna. Ostatecznie w Bańskiej Bystrzycy rozwinął się przede wszystkim przemysł drzewny i włókienniczy. W XIX wieku miasto było jednym z ośrodków narodowego słowackiego życia gospodarczego. W 1910 liczyło 10,8 tys. mieszkańców, z czego 5,3 tys. Węgrów, 4,4 tys. Słowaków i 0,9 tys. Niemców.
W okresie międzywojennym Bańska Bystrzyca została mocno dotknięta przez wielki kryzys gospodarczy. Pod koniec II wojny światowe, 29 sierpnia 1944, w Bańskiej Bystrzycy rozpoczęło się Słowackie Powstanie Narodowe. Po wojnie miasto przeszło gwałtowną industrializację - powstały zakłady energetyczne Energetik, elektrotechniczne Tesla, drzewiarskie Smrečina, huty żelaza Závody SNP i wiele innych. W 1966 poszerzono granice miasta poprzez przyłączenie okolicznych wsi. Dziś Bańska Bystrzyca jest nowoczesną metropolią środkowej Słowacji. Od 1990 działa tu Uniwersytet Macieja Bela.
Do zabytków Bańskiej Bystrzycy należą:
- staromiejski rynek (Námestie SNP) otoczony gotyckimi, renesansowymi i barokowymi kamienicami mieszczańskimi, z wieżą zegarową z 1552,
- romańsko-gotycki kościół pw. Wniebowzięcia NMP z gotyckimi ołtarzami i rzeźbami,
- kościół pw. Świętego Krzyża z 1452 r.,
- późnogotycki pałac - Dom Króla Macieja (Korwina) z 1479 r.,
- renesansowy ratusz - obecnie galeria sztuki,
- pozostałości murów obronnych: barbakan, trzy bastiony i odcinek muru.
W Bańskiej Bystrzycy działa muzeum Słowackiego Powstania Narodowego z dużą kolekcją militariów, eksponowaną pod gołym niebem.
[edytuj] Miasta partnerskie
Durham, Wielka Brytania
Hradec Králové, Czechy
Salgótarján, Węgry
Tuła, Rosja
Herzlija, Izrael
Larisa, Grecja
Montana, Bułgaria
Tarnobrzeg, Polska
Zadar, Chorwacja
Ascoli Piceno, Włochy
Halberstadt, Niemcy
Dabas, Węgry
Budva, Czarnogóra
Radom, Polska
Kovačica, Serbia
Vršac, Serbia

