Babcie z Plaza de Mayo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik symbolizujący kobietę w ciąży - ofiary rządów wojskowych w Argentynie

Babcie z Plaza de Mayo (hiszp. Asociación Civil Abuelas de Plaza de Mayo) – organizacja argentyńskich kobiet, których celem jest poszukiwanie, identyfikacja i odnalezienie wnuków, którzy „zaginęli” podczas tzw. brudnej wojny (1976-1983). Liderką organizacji jest Estela Barnes de Carlotto.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie powstało w październiku 1977 roku. Szybko przyciągnęło dziesiątki kobiet, które zaangażowały się w jego działalność[1]. Działalność ruchu wzmogła się po upadku Junty w Argentynie. Liczbę dzieci, które urodziły się w więzieniach, a po zafałszowaniu pochodzenia były nielegalnie adoptowane szacuje się na około 500. Pierwszym odnalezionym dzieckiem była Paula Logares, którą zidentyfikowano w 1984 roku[2].

14 września 2011 roku stowarzyszenie Babć z Plaza de Mayo otrzymało pokojową nagrodę UNESCO im. Félixa Houphouët-Boigny za działalność w obronie praw człowieka[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Matki z Plaza de Mayo

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Abuelas de Plaza de Mayo (strona oficjalna)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rita Arditti, Searching for life: the grandmothers of the Plaza de Mayo and the disappeared children of Argentina, Berkley: University of California Press, 1999.