Babie lato (biologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Babie lato – unosząca się w powietrzu, w pogodne dni jesienne, nić przędna niektórych pająków. Potocznie również okres, w którym to zjawisko występuje. W Europie Środkowej jest to zwykle druga połowa września[1].

Zobacz hasło babie lato w Wikisłowniku

Nici przędne, nazywane babim latem, wytwarzane są zwykle przez młode pająki obu płci, z gatunków o niewielkich rozmiarach, zaliczanych do wielu rodzin. Masa ciała większości pająków zbadanych w aeroplanktonie USA i Australii mieściła się w przedziale 0,2–1,0 mg[2].

Na tych cienkich, długich nitkach pająki, które je uprzędły, biernie rozprzestrzeniają się[3] na większe odległości (do kilkuset kilometrów[2]) osiągając przy tym niekiedy znaczny pułap. Ich liczebność jest największa tuż nad powierzchnią ziemi i maleje ze wzrostem wysokości. Obserwowano je do wysokości 1500 m[4]. Ich wędrówki na półkuli północnej są obserwowane przez cały rok. Najliczniej wędrują w okresie od maja do października[4].

Przypisy

  1. Encyklopedia Biologia. Greg, 2008. ISBN 978-83-7327-756-4.
  2. 2,0 2,1 Greenstone et al. Ballooning spiders in Missouri, USA, and New South Wales, Australia : family and mass distributions. „Journal of Arachnology”. 15, s. 163-170, 1987 (ang.).  (pdf)
  3. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  4. 4,0 4,1 D. A. Dean, W. L . Sterling. Size and phenology of ballooning spiders at two locations in eastern Texas. „Journal of Arachnology”. 13, s. 111-120, 1985 (ang.).