Babilon 4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Babilon 4 (B4) – fikcyjna stacja kosmiczna, której losy opowiedziane zostały w serialu telewizyjnym Babilon 5. B4 to największa ze stacji kosmicznych Babylon, poprzedniczka tytułowej stacji serialu.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Kod identyfikacyjny 0010835-081677
Klasa O´Neil
Waga 22 miliardy ton
Długość 7.72km
Atmosfera Powietrze. Część sektorów dostosowana do wypełnienia alternatywnymi mieszankami w zależności od potrzeb mieszkańców
Grawitacja zmienna, zależna od odległości od osi obrotu i od sekcji. B4 składała się z 2 niezależnie i z różną prędkością rotujących sekcji
Zasilanie 12 reaktorów atomowych
Pojemność średnio 500,000 istot. Maksymalnie stacja jest w stanie przyjąć ok. 1mln istot.
Personel 6 200 osób
Żołnierze 25 000 osób
Uzbrojenie laserowe działa cząsteczkowe, działka pulsacyjne, działka atomowe, wyrzutnie rakiet, 108 myśliwców Starfury SA-23E
Pancerz 8-15 metrów grubości
Oficer dowodzący major Krantz, później Valen


Historia budowy[edytuj | edytuj kod]

Stacja Babilon 4 została zbudowana w latach 2253-2254 w systemie Epsilon z elementów pozostałych po poprzednich stacjach. B4 została zaprojektowana jako stacja mobilna stąd dodatkowe wyposażenie w postaci silników jonowych. Stanowiła największy obiekt zbudowany w przestrzeni przez sojusz ziemski.

System obronny zapewniał siłę ognia wystarczającą do odporu jednoczesnego ataku 3 okrętów. Powodem tak silnego uzbrojenia stacji była obawa przed sabotażem lub bezpośrednim atakiem sił innej rasy, której nie w smak była misja stacji, jako obiektu zapewniającego stabilizację.

Nadzorcą końcowej fazy budowy był major Krantz. Dowódca operacyjny stacji miał zostać wybrany spośród oficerów sojuszu, jednak elekcję przerwało zniknięcie stacji 12 lipca 2254 w pierwszej dobie od uruchomienia.

Historia stacji "po" roku 2254[edytuj | edytuj kod]

Rok 2258[edytuj | edytuj kod]

W roku 2258, niespełna 4 lata po zniknięciu B4 załoga zbudowanej w jej miejsce stacji Babilon 5 otrzymuje wezwanie pomocy, które zawiera identyfikator stacji Babilon 4. Stacja pojawia się ponownie w sektorze 14. Wysłany w okolicę skąd pochodził sygnał statek zwiadowczy powraca z obrazem stacji, lotu nie przeżywa jednak pilot. Przyczyną zgonu jest nagłe zestarzenie spowodowane przejściem przez zaburzenie kontinuum czasoprzestrzennego. Tego samego, które jest powodem przeniesienia stacji w czasie.

Komandor Jeffrey Sinclair i szef ochrony Michael Garibaldi ewakują załogę stacji Babilon 4 (około 1300 osób). Podczas akcji ratunkowej odkrywają, że za podróż w czasie odpowiedzialna jest jakaś rasa obcych, która usiłuje uprowadzić stację by użyc jej jako narzędzia w prowadzonej przez siebie wojnie. Jak myślą przedstawicielami tej rasy jest istota przedstawiająca się jako Zathras oraz tajemnicza postać w kombinezonie kosmicznym pojawiająca się i znikająca w różnych miejscach stacji, a nazywana przez Zathras'a Ten (The One).

Zathras podczas próby uniknięcia przymusowej ewakuacji zostaje uwięziony pod rumowiskiem elementów stacji. Udaje mu się jednak wcześniej naprawić dla Tego działający stabilizator czasoprzestrzenny.

Wkrótce po opuszczeniu stacji przez załoge Babilonu 5 stacja ponownie znika.

Rok 2260[edytuj | edytuj kod]

Na stację Babilion 5 przybywa ambasador Jeffrey Sinclair na osobiste wezwanie Valena pozostawione w depozycie przez lata. Komandor John Sheridan, ambasador Delenn, Marcus Cole i Susan Ivanowa wraz z Sinclair'em wyruszają Białą Gwiazdą na Epsilon 3. Po drodze Delenn ujawnia fakt, iż podczas pierwszej wojny z Cieniami tysiąc lat wcześniej Babilon 4 był bazą operacyjną koalicji skupionej wokół Minbari. Pokazuje też nagrania z akcji ratunkowej przeprowadzonej przed dwoma laty, na których widać pojazd klasy Biała Gwiazda walczący ze statkami Cieni i osłaniający Babilon 4. Ponieważ w tym czasie statki tej klasy jeszcze nie istniały wysnuwa wniosek, że to właśnie ich załoga przenosząc się wstecz o dwa lata ma bronić stacji.

Przejście w czasie otwiera Drall korzystając z broni tahionowej będącej w zasobach Wielkiej Maszyny. Do zespołu dołącza Zathras, który jest jednym z przedstawicieli rasy obsługującej Wielką Maszynę. Zathras dostarcza stabilizatorów czasoprzestrzennych chroniących przed skutkami przejścia przez zawirowania anomalii.

Po odparciu ataku statków Cieni Biała Gwiazda dokuje do stacji tuż przed jej ewakuacją. Ekipa wplątuje się w wydarzenia z roku 2258. Po opuszczeniu stacji przez jej obsadę Sinclair wyjawia powód swojej obecności - ma zabrać stację w przeszłość by wspomóc walkę z Cieniami.

Podczas podróży Sinclair wykorzystuje triluminarium do zbudowania urządzenia transformującego.

Rok 1257[edytuj | edytuj kod]

Jeffrey Sinclair po transformacji w hybrydę człowieka i minbari przekazuje w obecności dwóch Vorlonów stację przedstawicielom Minbari. Przedstawia się im jako Valen "Minbari nie zrodzony z Minbari".

Stacja bierze udział w działaniach wojennych skierowanych przeciw koalicji Cieni wnosząc znaczący wkład w odniesione zwycięstwo.

Rok 1260[edytuj | edytuj kod]

Stacja B4 zostaje umieszczona na orbicie Ende X'ton jako pomnik zwycięstwa nad Cieniami.

Rok 2260[edytuj | edytuj kod]

Po raz kolejny B4 pojawia się w czasoprzestrzeni Babilonu 5. Stacja jest już po modyfikacjach Minbari. Czas stacji jest dostosowany do doby na rodzinnej planecie Minbari, a oryginalne konsole systemu komputerowego są zamienione na ich minbardskie odpowiedniki. Ekspedycja prowadzona przez Delenn odzyskuje część zapisów z komputera pokładowego. Potem stacja ostatecznie znika.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]