Babimost

Babimost
Ratusz w Babimoście
Herb Babimostu Flaga Babimostu
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Powiat	zielonogórski
Gmina	Babimost gmina miejsko-wiejska
Data założenia	XIII wiek
Prawa miejskie	1397
Burmistrz	Bernard Radny
Powierzchnia	3,65 km²
Populacja (2010/2011) • liczba ludności • gęstość	4 263 1 146 os./km²
Strefa numeracyjna	(+48) 68
Kod pocztowy	66-110
Tablice rejestracyjne	FZI
Położenie na mapie województwa lubuskiego Babimost
Położenie na mapie Polski Babimost
52°09′53.64″N 15°49′44.69″E
TERC (TERYT)	4081109014
Urząd miejski Rynek 3 66-110 Babimost
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło Babimost w Wikisłowniku
Strona internetowa

Babimost (niem. Bomst) to miasto w woj. lubuskim, w powiecie zielonogórskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Babimost. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.

Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego.

Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 4180 mieszkańców.

Historia

Najstarsza wzmianka pochodzi z 1257 r. Babimost posiadał już wówczas zabudowę typu miejskiego. Władysław Łokietek w 1332 r. włączył miasto trwale do Królestwa Polskiego i ustanowił w nim starostwo niegrodowe. Prawa miejskie w 1397 r. zostały nadane przez króla Władysława Jagiełłę. Od roku 1524 uruchomiono w Babimoście komorę celną. W 1530 r. król Zygmunt Stary udzielił miastu znacznych przywilejów zrównując prawa miejskie z prawami miejskimi Poznania. Rozkwit miasta nastąpił w połowie XVII wieku. W 1656 r. miasto było dwukrotnie spalone przez wojska szwedzkie. W tym czasie Krzysztof Żegocki starosta babimojski organizuje partyzantkę na Ziemi Babimojskiej. W połowie XVIIIw. w Babimoście proboszczem był historyk piśmiennictwa polskiego i bibliograf Jan Daniel Janocki. Po 1793 r. Babimost znalazł się w granicach Prus. W latach 1807–1815 Babimost należał do Księstwa Warszawskiego. W 1905 w mieście mieszkało 1.985 osób, w tym 84,9% Niemców, 13% Polaków i 2% Żydów. 55,2% ludności było katolikami, zaś 42,7% - ewangelikami. Podczas Powstania Wielkopolskiego zajęty przez oddział powstańczy pod dowództwem Józefa Kudlińskiego, zakreślając najdalszy zasięg Powstania na zachodzie. Mimo tego, na mocy Traktatu Wersalskiego, w 1919 r. Babimost pozostał w granicach Niemiec. Do Polski powrócił po 152 latach zaboru dopiero po II wojnie światowej w 1945 r. Obecnie ośrodek usługowy z drobnym przemysłem (drzewny, skórzany i dziewiarski). Ośrodek regionu etnograficznego zwany Babimojszczyzną (zachowany folklor wielkopolski, stroje ludowe, pieśni).
W Babimoście znajduje się siedziba dekanatu rzymskokatolickiego należącego do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

Zabytki

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:

• miasto
• kościół parafialny pod wezwaniem św. Wawrzyńca , z 1730 roku
• kościół filialny (kaplica cmentarna) pod wezwaniem św. Jacka, XVIII/XIX wieku
• ratusz, z pierwszej połowy XIX wiek wieku
• dom, ul. Kościelna 3, drewniany, z połowy XIX wieku

inne zabytki:

• synagoga z drugiej połowy XIX wieku
• cmentarz żydowski
• budynek organistówka z drugiej połowy XVIII wieku
• kościół ewangelicki z XVIII wieku.

Transport

Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi wojewódzkie:

• nr 303, kierunek: Świebodzin-Babimost-Wolsztyn
• nr 304, kierunek: Sulechów-Babimost-Zbąszynek
• nr 313, kierunek: Kargowa

Od 7 października 2010 roku funkcjonuje także obwodnica Babimostu (główny cel to odciążenie miasta od wielkich samochodów ciężarowych). Wybudowana obwodnica miasta Babimost o długości 5,303 km, łączy ze sobą wyloty dróg wojewódzkich nr 303, 304 i 313 oraz drogi gminne.

4 km na południowy zachód od Babimostu znajduje się port lotniczy Zielona Góra-Babimost, który został zbudowany w latach pięćdziesiątych XX w. Przez miasto przebiega linia kolejowa: Zielona Góra - Poznań (zelektryfikowana) - na stacji w Babimoście odgałęzia się bocznica towarowa do lotniska. Czynne są cztery tory, jednak ruch osobowy odbywa się głównie na torze drugim. Na stacji zatrzymują się pociągi TLK "Lubuszanin" i "Zielonogórzanin" z Warszawy Wschodniej do Zielonej Góry oraz "Mieszko" (do 8 grudnia 2012) i "Bachus" z Gdyni Głównej do Zielonej Góry, a także Regio (od grudnia 2012 również InterRegio "Rusałka" z Poznania Głównego do Zielonej Góry). Od grudnia 2010 roku został zlikwidowany jedyny pociąg kategorii EIC "Lech" przejeżdzający przez Babimost. Na przestrzeni sierpnia i listopada na stacji były prowadzone prace, podczas których zostały wymienione rozjazdy, zwrotnice, wymienione szyny i podkłady na torze numer 2 oraz wysypany nowy tłuczeń. W niedługim czasie jest zaplanowana budowa ekranów dźwiękochłonnych przy przejazdach kolejowych.

Sport

Unihokej UKS Fenomen Babimost:

• młodzicy,
• juniorzy młodsi

Piłka nożna:

• LKS Klon Babimost - klub piłkarski.
• UKS Iskra Babimost - klub uczniowski.

Galeria

• 

  Zamek na Winnicy w Babimoście, dziś nie istniejący

• 

  Szkoła Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Babimoście

• 

  Port lotniczy Zielona Góra-Babimost

• 

  Kościół ewangelicki z XVIII wieku

Miasta partnerskie

• Neuruppin
• Döbern

Zobacz też

• Port lotniczy Zielona Góra-Babimost
• Powiat babimojski

Bibliografia

1. Krajniak, Jan, Pojezierze lubuskie Międzyrzecz, Świebodzin, Sulęcin, Słubice - Przewodnik, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1976

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona miasta Babimost
• Babimost w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.
• Historia Żydów w Babimoście na portalu Wirtualny Sztetl