Babka marmurkowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Babka marmurkowata
Proterorhinus marmoratus[1]
(Pallas, 1814)
Babka marmurkowata
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd babkowce
Rodzina babkowate
Podrodzina Gobiinae
Rodzaj Proterorhinus
Gatunek babka marmurkowata
Synonimy
  • Gobius blennioides Kessler, 1877
  • Gobius macropterus Nordmann, 1840
  • Gobius marmoratus Pallas, 1814
  • Gobius quadricapillus Pallas, 1814
  • Gobius rubromaculatus Kriesch, 1873
  • Proterorhinus marmoratus nasalis (De Filippi, 1863)
  • Proterorhynus marmoratus (Pallas, 1814)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Babka marmurkowata[3] (Proterorhinus marmoratus) – gatunek ryby z rodziny babkowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zlewiska mórz Czarnego i Azowskiego.

Płytkie wody przybrzeżne, jeziora oraz większe rzeki. Unika silnego nurtu. Żyje małymi grupkami lub samotnie w silnie zarośniętych miejscach o mulistym podłożu, w które się zagrzebuje. Odporna na zanieczyszczenie wody.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość do 11,5 cm. Ciało krępe, głowa krótka i wysoka. Otwór gębowy nie sięga do przedniej krawędzi oka. Pysk tępy, zakończony grubymi wargami. Przednie otwory nosowe w formie rurek o długości około 1 mm, zwisające ponad górną wargą. Trzon ogona krótki i wysoki. W najdłuższym szeregu wzdłuż ciała ma 38-46-36-48 łusek. Płetwa grzbietowa dwudzielna, pierwszy człon posiada 6-7 kolców, drugi 1 kolec i 11-16 miękkich promieni. Płetwy piersiowe bardzo duże, sięgają do 4-5 promienia drugiej płetwy grzbietowej.

Ubarwienie szarożółtawe, szarozielonkawe lub szarobrązowawe, z rysunkiem ciemnych plam. Poniżej oka wyraźna, okrągława, ciemna, z tyłu biało obwiedziona plama. U nasady płetwy ogonowej również czarna, trójkątna, biało obwiedziona plama. Wszystkie płetwy z wyjątkiem przyssawki z rzędami brązowych punktów. Samce w okresie tarła przybierają czarne ubarwienie z czerwona plamą na pierwszej płetwie grzbietowej.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się fauną denną.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło odbywa się w kwietniu i maju.

Przypisy

  1. Proterorhinus marmoratus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Proterorhinus marmoratus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Warszawa : "Świat Książki", 1997, ISBN 83-7129-441-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
  2. Proterorhinus marmoratus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 13 lipca 2009]