Baby, It's Cold Outside

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

"Baby, It's Cold Outside" – popowy standard napisany przez Franka Loessera na duet głosów: żeński i męski.

Standard ten powstał w 1944, a premierowo wykonał go Loesser wraz z żoną podczas rodzinnego przyjęcia w ich hotelu.[1] Żeński głos w "Baby, It's Cold Outside" określany jest mianem "The Mouse", a męski jako "The Wolf".[2] Tekst utworu mówi o tym jak mężczyzna próbuje namówić kobietę, aby została z nim po randce. Kobieta jest niezdecydowana, ale za tym by została, przemawia fakt, iż (jak sugeruje tytuł) na zewnątrz jest zimno ("It's Cold Outside").

W 1948, po latach nieformalnych wykonań fragmentów piosenki, Loesser sprzedał prawa do "Baby, It's Cold Outside" MGM, która już rok później wykorzystała utwór w musicalu Neptune's Daughter. Film zawierał dwa wykonania piosenki: przez Ricardo Montalbána i Esther Williams, a także przez Reda Skeltona i Betty Garrett. Wykonania te przyniosły Frankowi Loesserowi nagrodę Akademii za najlepszą oryginalną piosenkę filmową. Piosenkę można również usłyszeć w amerykańskim serialu Glee, gdzie wykonywana jest przez Chrisa Colfera i Darrena Crissa.

Wykonania[edytuj | edytuj kod]

Najważniejsze i najpopularniejsze wykonania piosenki:

Przypisy

  1. Loesser, Susan (1993). A Most Remarkable Fella: Frank Loesser and the Guys and Dolls in His Life; A Portrait by His Daughter, s. 79-81. ISBN 1-55611-364-1.
  2. Loesser, Susan (1993). A Most Remarkable Fella: Frank Loesser and the Guys and Dolls in His Life; A Portrait by His Daughter s. 80. ISBN 1-55611-364-1.