Backhand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Justine Henin wykonująca uderzenie backhandowe

Backhand – w tenisie ziemnym i tenisie stołowym uderzenie z lewej strony zewnętrzną stroną rakiety (w tenisie stołowym: rakietki) przez zawodników praworęcznych; u osób leworęcznych uderzenie z prawej strony[1].

W tenisie ziemnym, w czasie wykonywania backhandu, ręka dominująca gracza ciągnie rakietę. Wynika stąd brak takiej siły i regularności jak przy forehandzie, gdzie rakieta jest pchana. Aby temu zaradzić, wielu graczy wykonuje backhand oburęczny.

Przy backhandzie oburęcznym lewa ręka trzyma rączkę rakiety chwytem wschodnim forehandowym (na górze rączki), natomiast prawa ręka chwytem uniwersalnym lub wschodnim backhandowym (poniżej lewej). Przy wykonywaniu backhandu zawodnik ustawiony jest bocznie z prawą nogą z przodu. Przed wykonaniem uderzenia ciężar ciała spoczywa na nodze lewej, co zmienia się wraz z wykonaniem backhandu. Przed odbiciem tułów ustawiony jest bokiem – nastąpił skręt. Po wykonaniu uderzenia rakieta prowadzona jest za plecy. W momencie kontaktu rakiety z piłką tenisową płaszczyzna rakiety ułożona jest równolegle do siatki[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jacek Czerniszewski: Słowniczek tenisowy (pol.). Tenis.net.pl, 2007-06-02. [dostęp 2012-08-03].
  2. Lekcja 3 – podstawy bekhendu (pol.). tenisportal.com. [dostęp 2012-08-03].